สัญญาขายฝากมีกำหนดเวลาไถ่ถอน 1 ปี หรือ 2 ปี และผู้ซื้อจะอาศัยความผิดพลาดของเจ้าพนักงานที่เขียนสัญญาผิดมาเอาเปรียบผู้ขายฝากได้หรือไม่
ผู้ซื้อจะฉวยโอกาสเพราะเหตุที่เจ้าพนักงานเขียนสัญญาขายฝากที่ให้ผู้ซื้อยึดไว้ผิดพลาดเป็นประโยชน์แก่ผู้ซื้อไม่ได้
พิพากษายืน ให้จำเลยเสียค่าทนายความ 100 บาท แทนโจทก์
โจทก์ขายฝากเรือนพิพาทแก่จำเลย กำหนดไถ่ถอน 2 ปีตามทะเบียนต้นขั้ว แต่เจ้าพนักงานเขียนสัญญาที่ให้จำเลยยึดถือผิดเป็น 1 ปี ต่อมาโจทก์ขอไถ่ถอนภายใน 2 ปี จำเลยไม่ยอมอ้างว่ากำหนด 1 ปี
ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 869/2497นางพรทิพย์ สิงหเมธีโจทก์นายช่วย สุดประยูรจำเลย ป.พ.พ. สัญญาขายฝากจดทะเบียนที่อำเภอ ฉบับต้นขั้วมีกำหนดไถ่ 2 ปี แต่เจ้าหน้าที่ผู้เขียนฉบับที่ให้ผู้ซื้อยึดถือไว้ผิดไปเป็น 1 ปีผู้ซื้อจะฉวยโอกาสที่เจ้าหน้าที่เขียนผิดไม่ยอมให้ผู้ขายฝากไถ่คืนใน 2 ปีไม่ได้โจทก์ฟ้องว่า เมื่อวันที่ 27 พฤษภาคม 2492 โจทก์ได้ขายฝากบ้าน(เรือน) เลขที่ 141 และ 141/1 ของโจทก์ ซึ่งปลูกอยู่ในที่ดินของกองรักษาที่หลวงถนนบูรณศิริ ไว้กับจำเลย ณ ที่ว่าการอำเภอพระนครเป็นเงิน 10,000 บาท กำหนดไถ่ถอนใน 2 ปี แต่โจทก์ยังครอบครองเรือนทั้ง 2 หลังอยู่ เมื่อเดือนมีนาคม 2494 โจทก์ได้ขอไถ่ถอนเรือนจากจำเลย จำเลยไม่ยอมให้ไถ่ถอน จึงขอให้บังคับจำเลยยอมให้โจทก์ไถ่ถอนเรือนเลขที่ 141 และ 141/1 ในราคา 10,000 บาทจำเลยให้การต่อสู้และฟ้องแย้งว่า จำเลยได้รับซื้อเรือนพิพาทไว้จากโจทก์กำหนดไถ่ถอนคืนภายใน 1 ปี โจทก์ไม่ไถ่ถอนภายในกำหนดจำเลยจึงได้กรรมสิทธิ์ โจทก์ไม่มีสิทธิที่จะอยู่ในเรือนพิพาทต่อไปขอให้ยกฟ้อง และขับไล่โจทก์และบริวารโจทก์ให้การแก้ฟ้องแย้งว่า โจทก์ได้ขายฝากเรือนพิพาทไว้แก่จำเลย 10,000 บาท โดยตกลงไถ่ถอนคืนภายในกำหนด 2 ปี หากมีการแก้ไขสัญญาเรื่องกำหนดเวลาไถ่ถอน ก็เป็นการแก้ไขสัญญาที่จำเลยยึดถืออยู่ หาใช่ฉบับซึ่งอยู่ที่เจ้าพนักงานไม่ โจทก์ชอบที่จะขอไถ่ถอนได้ภายในกำหนด จำเลยไม่มีสิทธิฟ้องแย้งและขอให้ขับไล่โจทก์ศาลแพ่งฟังว่า โจทก์จำเลยตกลงกันขายฝากเรือนพิพาทมีกำหนดเวลาไถ่ถอนคืนภายใน 2 ปี จึงพิพากษาให้โจทก์ไถ่ถอนการขายฝากเรือนพิพาทในราคา 10,000 บาท จากจำเลย ให้ยกฟ้องแย้งจำเลยและให้จำเลยเสียค่าธรรมเนียมค่าทนายความ 300 บาท แทนโจทก์จำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน และให้จำเลยเส