ฎีกาที่ คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 355/2540
ประเด็นกฎหมาย
ผู้ประกอบการจดทะเบียนภาษีมูลค่าเพิ่มที่มีมูลค่าฐานภาษีเกินเดือนละ 100,000 บาท ต้องออกใบกำกับภาษีทุกครั้งที่มีการขาย ไม่สามารถรวมยอดขายรายย่อยในหนึ่งวั
หลักกฎหมาย
ผู้ประกอบการที่มีมูลค่าฐานภาษีในเดือนใดเดือนหนึ่งถึง 100,000 บาท ไม่ใช่ผู้ขายรายย่อยตามประกาศอธิบดีกรมสรรพากร (ฉบับที่ 7) ข้อ 1 วรรคสอง จึงต้องออกใบกำกับภาษีทุกครั้งและทันทีที่ความรับผิดเกิดขึ้น ตามมาตรา 86 วรรคหนึ่ง และต้องให้เลขที่กำกับใบกำกับภาษีซื้อทุกฉบับเรียงตามลำดับขึ้นใหม่ทางด้านบนขวาตามประก
คำวินิจฉัย
ศาลฎีกาพิพากษายืนตามศาลอุทธรณ์ ว่าจำเลยมีความผิดตามประมวลรัษฎากร มาตรา 86 วรรคหนึ่ง ประกอบมาตรา 90/2 (3) และมาตรา 87 ประกอบมาตรา 90 (15) ลงโทษปรับฐานไม่จัดทำใบกำกับภาษีทุกครั้ง 4,000 บาท และฐานจัดทำรายการภาษีซื้อไม่ถูกต้อง 1,500 บาท รวมปรับ 5,500 บาท
ข้อเท็จจริงสำคัญ
จำเลยเป็นผู้ประกอบการจดทะเบียนภาษีมูลค่าเพิ่ม ประกอบกิจการร้านอาหาร มีมูลค่าฐานภาษีในเดือนกรกฎาคม สิงหาคม กันยายน และธันวาคม 2536 เกินเดือนละ 100,000 บาท จำเลยจัดทำใบกำกับภาษีวันละ 1 ฉบับ โดยประทับตราว่า "ขายปลีกรายย่อยครั้งละไม่เกิน 500 บาท รวมทั้งวัน" รวมยอดขายทั้งวัน 3,557 บาท และไม่ได้ให้เลขที่ก
กฎหมายที่เกี่ยวข้อง
เนื้อหาคำพิพากษา (บางส่วน)
ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 355/2540พนักงานอัยการ สำนักงานอัยการสูงสุดโจทก์นางสาว อิสรา คมอำนาจสกุลจำเลย ป.รัษฎากร ม. 86 วรรคหนึ่ง, ม. 87, ม. 90 (15), ม. 90/2 (3) ประกาศอธิบดีกรมสรรพากร เกี่ยวกับภาษีมูลค่าเพิ่ม (ฉบับที่ 7) พ.ศ.2534 ข้อ 1 วรรคสอง ประกาศอธิบดีกรมสรรพากร เกี่ยวกับภาษีมูลค่าเพิ่ม (ฉบับที่ 22) พ.ศ.2534 ป.วิ.อ. ม. 195จำเลยเป็นผู้ประกอบการจดทะเบียนภาษีมูลค่าเพิ่มโดยประกอบกิจการขายอาหารและเครื่องดื่มมีมูลค่าฐานภาษีจากยอดขายในเดือนกรกฎาคมสิงหาคมกันยายนและธันวาคม2536เกินกว่าเดือนละ100,000บาทจำเลยจึงเป็นผู้ประกอบการที่มีมูลค่าของฐานภาษีจากการขายสินค้าในเดือนหนึ่งเดือนใดถึง100,000บาทถือไม่ได้ว่าจำเลยเป็นผู้ขายสินค้าหรือให้บริการรายย่อยตามประกาศอธิบดีกรมสรรพากรเกี่ยวกับภาษีมูลค่าเพิ่ม(ฉบับที่7)ลงวันที่25ธันวาคม2534ข้อ1วรรคสองที่จะไม่ต้องออกใบกำกับภาษีสำหรับการขายสินค้าที่มีมูลค่าครั้งหนึ่งไม่เกิน500บาทตามประกาศดังกล่าวข้อ2และสามารถจัดทำใบกำกับภาษีรวบรวมการขายสินค้าที่มีมูลค่าครั้งหนึ่งไม่เกิน500บาทในหนึ่งวันทำการตามประกาศดังกล่าวข้อ3จำเลยจึงมีหน้าที่จัดทำใบกำกับภาษีและสำเนาใบกำกับภาษีสำหรับขายสินค้าหรือให้บริการทุกครั้งและต้องจัดทำในทันทีที่ความรับผิดในการเสียภาษีมูลค่าเพิ่มได้เกิดขึ้นพร้อมทั้งส่งมอบใบกำกับภาษีนั้นให้แก่ผู้ซื้อสินค้าหรือรับบริการตามประมวลรัษฎากรมาตรา86วรรคหนึ่งหากไม่กระทำย่อมมีความผิดและได้รับโทษตามมาตรา90/2(3)การที่จำเลยจัดทำใบกำกับภาษีเพียงวันละ1ฉบับโดยประทับตราช่องผู้ซื้อและที่อยู่ว่า"ขายปลีกรายย่อยครั้งละไม่เกิน500บาทรวมทั้งวัน"มีจำนวนเงินรวมทั้งสิ้น3,557บาทแสดงว่าเป็นการเอาการขายหลายครั้งในวันหนึ่งๆมารวมยอดเงินแล้วออกใบกำกั