ความรับผิดของเจ้าของหรือผู้ครอบครองแหล่งกำเนิดมลพิษตามมาตรา 96 แห่งพระราชบัญญัติส่งเสริมและรักษาคุณภาพสิ่งแวดล้อมแห่งชาติ พ.ศ.2535 เมื่อมลพิษแพร่กระจา
การรั่วไหลหรือแพร่กระจายของมลพิษไม่จำเป็นต้องออกไปนอกแหล่งกำเนิด แม้เกิดขึ้นภายในโรงงานก็ถือเป็นการแพร่กระจายตามมาตรา 96 และผู้ที่มิใช่เจ้าของหรือผู้ครอบครองแหล่งกำเนิดมลพิษถือเป็น "ผู้อื่น" ตามมาตรานี้
ศาลฎีกาแผนกคดีแรงงานพิพากษาแก้ให้ยกคำพิพากษาศาลแรงงานกลางในบางประเด็น และให้ศาลแรงงานกลางฟังข้อเท็จจริงเพิ่มเติมเกี่ยวกับมาตรฐานผ้าปิดจมูก การออกระเบียบและการควบคุมดูแล รวมถึงวันเริ่มต้นและสิ้นสุดของการละเมิด และวันที่โจทก์ทราบถึงการละเมิดและรู้ตัวผู้ต้องรับผิด แล้วพิพากษาใหม่
โจทก์เป็นลูกจ้างทำงานในโรงงานของจำเลยที่ 1 ซึ่งมีฝุ่นฝ้ายดิบฟุ้งกระจายเกินมาตรฐานตามประกาศกระทรวงมหาดไทย จำเลยที่ 1 ไม่ได้ดำเนินการแก้ไข ทำให้โจทก์ป่วยเป็นโรคบิสสิโนซิส
ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 5185 - 5221/2553นางสมบุญ สีคำดอกแค กับพวกโจทก์บริษัทโรงงานทอผ้ากรุงเทพ จำกัด กับพวกจำเลย พ.ร.บ.ส่งเสริมและรักษาคุณภาพสิ่งแวดล้อมแห่งชาติ พ.ศ.2535 ม. 96 ประกาศของคณะปฏิวัติ ฉบับที่ 103 พ.ศ.2515 ประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง ความปลอดภัยในการทำงานเกี่ยวกับภาวะแวดล้อม (สารเคมี) ลงวันที่ 30 พฤษภาคม 2520 ข้อ 2, 7, 11โจทก์ที่ 1 ถึงที่ 17 และที่ 19 ถึงที่ 38 เป็นลูกจ้างของจำเลยที่ 1 โรงงานของจำเลยที่ 1 เป็นสถานที่ประกอบการที่ให้ลูกจ้างทำงานมีสารเคมีฝุ่นฝ้ายดิบฟุ้งกระจายสู่บรรยากาศของการทำงานเกินกว่าระดับมาตรฐานจึงเป็นการฝ่าฝืนบทบัญญัติข้อ 2 แห่งประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง ความปลอดภัยในการทำงานเกี่ยวกับภาวะแวดล้อม (สารเคมี) ลงวันที่ 30 พฤษภาคม 2520 จำเลยที่ 1 มิได้ดำเนินการแก้ไขเพื่อลดความเข้มข้นของสารเคมีฝุ่นฝ้ายดิบมิให้เกินกว่าที่กฎหมายกำหนดไว้ โจทก์แต่ละคนทำงานในโรงงานของจำเลยที่ 1 มานานและได้รับฝุ่นฝ้ายจนเป็นโรคบิสสิโนซิสเสียหายแก่ร่างกายและอนามัย ถือว่าจำเลยทั้งสองกระทำละเมิดต่อโจทก์แต่ละคน ตั้งแต่วันที่ประกาศกระทรวงมหาดไทยฉบับดังกล่าวมีผลใช้บังคับคือวันที่ 8 มกราคม 2521 หรือวันที่โจทก์แต่ละคนเข้าทำงานหลังจากวันที่ 8 มกราคม 2521 ซึ่งถือเป็นวันที่การละเมิดได้เกิดขึ้นและได้กระทำละเมิดตลอดมาจนถึงวันที่โจทก์แต่ละคนออกหมายหรือจนถึงวันฟ้องแล้วแต่กรณี โรงงานของจำเลยที่ 1 จึงเป็นแหล่งกำเนิดมลพิษอันเป็นเหตุโดยตรงให้โจทก์แต่ละคนเป็นโรคบิสสิโนซิสหรือได้รับอันตรายแก่กายหรือสุขภาพอนามัย เมื่อโจทก์ที่ 1 ถึงที่ 17 และที่ 19 ถึงที่ 38 มิได้เป็นเจ้าของหรือผู้ครอบครองแหล่งกำเนิดมลพิษจึงต้องถือว่าเป็นผู้อื่นตามความหมายของมาตรา 96 ดังกล่าว และการร