ฎีกาที่ คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1212/2497

ประเด็นกฎหมาย

ปัญหาว่าโจทก์ซึ่งเกิดในประเทศไทยโดยบิดาเป็นคนสัญชาติจีน มารดาเป็นสัญชาติไทย มีสัญชาติไทยหรือไม่ และพระราชบัญญัติสัญชาติ (ฉบับที่ 2) พ.ศ. 2496 มาตรา 5

หลักกฎหมาย

คนต่างด้าวที่เกิดในประเทศไทยและได้ขอรับใบสำคัญประจำตัวตามกฎหมายว่าด้วยการทะเบียนคนต่างด้าวแล้ว ย่อมขาดจากสัญชาติไทยตามพระราชบัญญัติสัญชาติ (ฉบับที่ 2) พ.ศ. 2496 มาตรา 5 และกฎหมายดังกล่าวไม่ขัดต่อรัฐธรรมนูญ การที่โจทก์เสนอคำฟ้องก่อนประกาศใช้พระราชบัญญัตินี้ไม่มีผลให้โจทก์มีสัญชาติไทย

คำวินิจฉัย

พิพากษายืน

ข้อเท็จจริงสำคัญ

โจทก์เกิดในประเทศไทย โดยบิดาเป็นคนสัญชาติจีน มารดาเป็นสัญชาติไทย โจทก์ไปยื่นขอรับบัตรประชาชน แต่เจ้าหน้าที่ไม่รับคำร้องและสั่งว่าเป็นคนสัญชาติจีน โจทก์ส่งใบสำคัญประจำตัวคนต่างด้าวของโจทก์พร้อมทั้งคำร้อง และจำเลยแถลงรับว่าบิดาโจทก์มีสัญชาติจีน มารดาเป็นไทย โจทก์เกิดในประเทศไทย

เนื้อหาคำพิพากษา (บางส่วน)

ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1212/2497นายไคกิ้ม หรือเหลยบุน แซ่จึงโจทก์กระทรวงมหาดไทยจำเลยโดยพลตรีบัญญัติ เทพหัสดิน ณ อยุธยาจำเลย พ.ร.บ.สัญชาติ (ฉบับที่ 2) พ.ศ.2496 ม. 5 รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรสยาม พุทธศักราช 2475 คนต่างด้าวที่เกิดในประเทศไทยได้ขอรับใบสำคัญประจำตัวตามกฎหมายว่าด้วยการทะเบียนคนต่างด้าวแล้วย่อมขาดจากสัญชาติไทยตามพระราชบัญญัติสัญชาติ (ฉบับที่ 2)2496 มาตรา 5คนต่างด้าวได้ยื่นฟ้องต่อศาล ขอให้แสดงว่ามีสัญชาติไทยก่อนใช้พระราชบัญญัติสัญชาติ ฉบับที่ 2 ก็ตามหามีผลให้คนต่างด้าวมีสัญชาติไทยไม่พระราชบัญญัติสัญชาติ (ฉบับที่ 2)2496 ไม่ขัดต่อรัฐธรรมนูญโจทก์ฟ้องว่า โจทก์เกิดในประเทศไทยโดยบิดาเป็นคนสัญชาติจีนมารดาเป็นสัญชาติไทย โจทก์มีสัญชาติไทยโดยกำเนิด โจทก์ไปยื่นต่อเจ้าหน้าที่อำเภอเพื่อขอรับบัตรประชาชน แต่เจ้าหน้าที่ไม่ยอมรับคำร้องและสั่งว่าผู้ร้องเป็นคนสัญชาติจีน จึงขอให้ศาลแสดงว่าโจทก์ มีสัญชาติไทยและให้จำเลยรับคำร้องขอบัตรประชาชน และออกบัตรประชาชนให้แก่โจทก์จำเลยให้การว่าโจทก์เป็นคนสัญชาติจีน การออกบัตรประชาชนเป็นหน้าที่ของพนักงานเจ้าหน้าที่โดยเฉพาะ สำหรับรับคำร้องและออกบัตรกระทรวงมหาดไทยไม่ต้องรับผิดวันนัดสืบพยานโจทก์ โจทก์ส่งใบสำคัญประจำตัวคนต่างด้าวของโจทก์พร้อมทั้งคำร้อง จำเลยแถลงรับว่าบิดาโจทก์มีสัญชาติจีน มารดาเป็นไทย โจทก์เกิดในประเทศไทยศาลชั้นต้นสั่งงดสืบพยานแล้วพิพากษายกฟ้อง ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนโจทก์ฎีกาศาลฎีกาเห็นว่าตามพระราชบัญญัติสัญชาติ (ฉบับที่ 2) พ.ศ. 2496มาตรา 5 บัญญัติว่า โจทก์ขาดจากสัญชาติไทยแล้ว กฎหมายฉบับนี้ไม่ขัดต่อรัฐธรรมนูญ และการที่โจทก์เสนอคำฟ้องก่อนประกาศใช้พระราชบัญญัติฉบับนี้ ก็หามีผลให้โจทก์มีสัญชาติไทยไม่พิพากษายืน(