ฎีกาที่ คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3664/2554

ประเด็นกฎหมาย

ปัญหาว่าคดีฟ้องเรียกสินสอดและค่าเสียหายรวม 150,000 บาท เป็นคดีมโนสาเร่หรือไม่ และค่าขึ้นศาล 200 บาท ที่โจทก์ชำระถูกต้องหรือไม่

หลักกฎหมาย

คดีที่มีคำขอให้ปลดเปลื้องทุกข์อันอาจคำนวณเป็นราคาเงินได้ไม่เกินสามแสนบาท เป็นคดีมโนสาเร่ ต้องเสียค่าขึ้นศาลเพียงสองร้อยบาท ตาม ป.วิ.พ. มาตรา 189, 190 จัตวา วรรคหนึ่ง (เดิม) และตาราง 1 (2) (ก) แม้ศาลชั้นต้นเป็นศาลเยาวชนและครอบครัว แต่ พ.ร.บ.จัดตั้งศาลเยาวชนและครอบครัวฯ มิได้บัญญัติเรื่องค่าขึ้นศาลไว้

คำวินิจฉัย

ศาลฎีกาแผนกคดีเยาวชนและครอบครัววินิจฉัยว่า คดีนี้เป็นคดีมโนสาเร่เพราะทุนทรัพย์ไม่เกินสามแสนบาท โจทก์ชำระค่าขึ้นศาล 200 บาท ถูกต้องตามกฎหมายแล้ว

ข้อเท็จจริงสำคัญ

โจทก์ฟ้องเรียกสินสอด 100,000 บาท และค่าเสียหาย 50,000 บาท รวม 150,000 บาท จากจำเลยที่ผิดสัญญาหมั้น โจทก์ชำระค่าขึ้นศาล 200 บาท แต่ศาลชั้นต้นสั่งให้ชำระค่าขึ้นศาลในอัตราร้อยละ 2.5 ของทุนทรัพย์ โจทก์ไม่ชำระ ศาลชั้นต้นจึงไม่รับฟ้อง

กฎหมายที่เกี่ยวข้อง

เนื้อหาคำพิพากษา (บางส่วน)

ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3664/2554นายดนุพล ภายชัยภูมิโจทก์นางสาวนิราณี ประเสริฐสังข์ กับพวกจำเลย ป.วิ.พ. ม. 189, ม. 190 จัตวา วรรคหนึ่ง, ตาราง 1 (2) (ก)ป.วิ.พ. มาตรา 189 บัญญัติว่า คดีมโนสาเร่ คือ (ง) คดีที่มีคำขอให้ปลดเปลื้องทุกข์อันอาจคำนวณเป็นราคาเงินได้ไม่เกินสามแสนบาท และมาตรา 190 จัตวา วรรคหนึ่ง (เดิม) บัญญัติว่า ในคดีมโนสาเร่ ให้โจทก์เสียค่าขึ้นศาลในศาลชั้นต้นเท่ากับจำนวนค่าขึ้นศาลที่เรียกเก็บในคดีที่มาคำขอให้ปลดเปลื้องทุกข์อันไม่อาจคำนวณเป็นราคาเงินได้ซึ่งตาราง 1 (2) (ก) ต่อท้าย ป.วิ.พ. (เดิม) กำหนดว่า "คดีทั่วไปรวมทั้งคดีไม่มีข้อพิพาทให้เรียกเรื่องละสองร้อยบาท" ตามฟ้องโจทก์อ้างว่า จำเลยทั้งสามผิดสัญญาหมั้น ขอให้บังคับจำเลยทั้งสามร่วมกันหรือแทนกันคืนสินสอดและชดใช้ค่าเสียหาย รวมเป็นเงินจำนวน 150,000 บาท ดังนี้ เป็นคำฟ้องขอให้ปลดเปลื้องทุกข์อันอาจคำนวณเป็นราคาเงินได้ไม่เกินสามแสนบาท ย่อมเป็นคดีมโนสาเร่และเสียค่าขึ้นศาลเพียงสองร้อยบาท ตามบทกฎหมายและตารางต่อท้ายบทกฎหมายดังกล่าวข้างต้น เมื่อโจทก์ชำระค่าขึ้นศาล 200 บาท จึงถูกต้องตามบทกฎหมายและตารางต่อท้ายบทกฎหมายดังกล่าวแล้ว แม้ศาลชั้นต้นจะเป็นศาลเยาวชนและครอบครัว แต่ตาม พ.ร.บ.จัดตั้งศาลเยาวชนและครอบครัวและวิธีพิจารณาคดีเยาวชนและครอบครัว พ.ศ.2534 มิได้บัญญัติเรื่องค่าขึ้นศาลไว้ก็ต้องนำ ป.วิ.พ. มาใช้บังคับโดยอนุโลมโจทก์ฟ้อง ขอให้บังคับจำเลยที่ 2 และที่ 3 ร่วมกันหรือแทนกันคืนค่าสินสอดจำนวน 100,000 บาท และให้จำเลยทั้งสามร่วมกันหรือแทนกันชดใช้ค่าเสียหายในการจัดงานแต่งงานเป็นเงิน 50,000 บาท แก่โจทก์ พร้อมดอกเบี้ยในอัตราร้อยละ 7.5 ต่อปี ของเงินจำนวนดังกล่าว นับแต่วันถัดจากวันฟ้องเป็นต้นไปจนกว่าจะชำระเ