นิติบุคคลเช่าสถานที่ให้พนักงานอยู่อาศัยไม่ได้รับความคุ้มครองตามพระราชบัญญัติควบคุมค่าเช่าฯ และคำให้การที่ว่าไม่ทราบข้อเท็จจริงไม่ถือเป็นคำให้การปฏิเสธ
นิติบุคคลที่เช่าสถานที่ให้พนักงานอยู่อาศัยถือเป็นกิจการส่วนหนึ่งเพื่อประโยชน์ตามวัตถุประสงค์ทางการค้า จึงไม่ได้รับความคุ้มครองตามพระราชบัญญัติควบคุมค่าเช่าฯ และคำให้การที่กล่าวว่าไม่ทราบข้อเท็จจริงไม่ถือเป็นคำให้การปฏิเสธตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 177 วรรค 2
พิพากษายืน ให้ขับไล่จำเลยและบริวารออกจากตึกพิพาท
โจทก์ซื้อโกดังจากเจ้าของเดิมหลังจากสัญญาเช่าของจำเลยสิ้นอายุ จำเลยเป็นนิติบุคคลเช่าโกดังให้พนักงานอยู่อาศัย จำเลยให้การเพียงว่าไม่ทราบว่าโจทก์ซื้อทรัพย์สินจริงหรือไม่
ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1556/2497นายร้อยตำรวจโทสุริยน ไรวาโจทก์บริษัทพาราฯจำเลย ป.วิ.พ. ม. 177, ม. 84 พ.ร.บ.ควบคุมค่าเช่าในภาวะคับขัน พ.ศ.2489 โจทก์ฟ้องขับไล่จำเลยออกจากโกดัง โดยกล่าวว่า จำเลยได้เช่าโกดังจากเจ้าของเดิม ครบอายุสัญญาเช่าแล้วโจทก์ได้ซื้อโกดังจากเจ้าของเดิม ดังนี้จำเลยย่อมไม่ได้รับความคุ้มครองจากพระราชบัญญัติควบคุมค่าเช่าฯ และโจทก์ฟ้องจำเลยได้โดยอาศัยอำนาจทางกรรมสิทธิ์เป็นหลัก ไม่ได้อาศัยสัญญาเช่านิติบุคคลเช่าสถานที่ให้พนักงานของนิติบุคคลอยู่ ย่อมถือว่าเป็นกิจการส่วนหนึ่งเพื่อประโยชน์ตามวัตถุประสงค์ในทางการค้าของนิติบุคคล จึงไม่ได้รับความคุ้มครองตาม พระราชบัญญัติควบคุมค่าเช่าฯอ้างฎีกาที่ 82/2494)จำเลยให้การว่า โจทก์ได้ทำสัญญาซื้อทรัพย์สินรายนี้จริงหรือไม่จำเลยไม่ทราบ ดังนี้ ถือว่าไม่ใช่คำให้การปฏิเสธ จึงไม่มีประเด็นที่โจทก์จะต้องสืบถึงความข้อนี้โจทก์ฟ้องว่า จำเลยได้เช่าตึกโกดังจากสมเด็จพระนางเจ้ารำไพพรรณีมีกำหนด 1 ปี ต่อมาเมื่อครบกำหนดสัญญาเช่าแล้ว โจทก์ได้ซื้อที่ดินรวมทั้งโกดังรายนี้จากสมเด็จพระนางเจ้ารำไพพรรณีและแจ้งให้จำเลยทราบการซื้อขายแล้ว โจทก์ได้บอกเลิกสัญญาเช่ากับจำเลย จำเลยและบริวารไม่ยอมออกจากตึกโกดัง จึงขอให้ศาลบังคับจำเลยให้การว่าโจทก์ไม่มีอำนาจฟ้อง เพราะสัญญาเช่าใช้ไม่ได้ตามกฎหมาย จำเลยยังมีอำนาจเช่าอยู่ต่อไปและจำเลยได้รับความคุ้มครองตามพระราชบัญญัติควบคุมค่าเช่าศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษาให้ขับไล่จำเลยและบริวารออกจากตึกพิพาทจำเลยฎีกาศาลฎีกาเห็นว่าโจทก์ฟ้องขับไล่จำเลยโดยอาศัยอำนาจทางกรรมสิทธิ์เป็นหลัก การที่โจทก์อ้างสัญญาเช่ามาในคำฟ้องเพื่อแสดงพฤติการณ์ที่จำเลยได้เข้าอยู่ในที่เช่าโดยการเช่าจากเจ้าของเดิม แม้สัญญาเ