ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 575/2496อัยการพิจิตรโจทก์นายทองหล่อ โตแป้น ที่ 1 นายก๊ก สังข์ทอง ที่ 2 นายดัด ท่อนทอง ที่ 3จำเลย กฎหมายลักษณะอาญา ท้าทายแล้วจำเลยกับพวกต่างทยอยกันเข้าต่อสู้ทำร้ายกับผู้บาดเจ็บในทันทีทันใดไม่ได้สมคบกัน จำเลยไม่ต้องร่วมรับโทษในบาดแผลที่คนอื่นกระทำให้สาหัส หรือในทุกๆ แผลรวมกันจนเป็นเหตุให้รับทุกขเวทนาถึงสาหัสโจทก์ฟ้องว่า จำเลยสมคบกันใช้มีดเหรียญ มีดดาบปลายแหลมและไม้ตระบองเป็นศาสตราวุธฟันและตีนายเลิศ โฉมอินทร์เป็นบาดแผลถึงสาหัสเมื่อคืนวันที่ 19 ต่อ 20 กันยายน 2494 ที่ตำบลวังงิ้ว อำเภอบางมูลนากจังหวัดพิจิตร ขอให้ลงโทษจำเลยให้การปฏิเสธศาลชั้นต้นฟังสมฟ้อง จำเลยมีความผิดฐานสมคบกันทำร้ายนายเลิศถึงบาดเจ็บสาหัสตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 256 ให้จำคุกคนละ 2 ปี ลดฐานปรานีเพราะคำรับจำเลยในชั้นสอบสวนเป็นประโยชน์แก่การพิจารณาตามมาตรา 59 ลง 1 ใน 3 คงให้จำคุกจำเลยคนละ 1 ปี 4 เดือนจำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์ฟังไปในทำนองมีการท้าทายแล้วทำร้ายกันขึ้นในทันทีทันใดยังฟังไม่ได้ว่า จำเลยสมคบกันทำร้ายนายเลิศ ตามคำพยานทั้ง 2 ฝ่ายไม่มีมีผู้ใดยืนยันว่าจำเลยคนใดทำแผลไหน แม้บาดแผลนายเลิศจะถึงสาหัสก็ตาม ควรวินิจฉัยให้เป็นผลดีแก่จำเลย คือแต่ละคนโดยมีมีดบ้างไม้บ้างทำร้ายนายเลิศมีบาดเจ็บจึงแก้ให้ลงโทษตามมาตรา 254 จำคุกคนละปี ลดฐานปรานี 1 ใน 3 เหลือคนละ 8 เดือนโจทก์ฎีกาศาลฎีกาตรวจปรึกษาแล้ว นายเลิศถูกทำร้ายคราวนี้มีบาดแผล 6 แห่งถึงตาซ้ายบอด และรับทุกขเวทนาไม่สามารถประกอบอาชีพตามปกติเกินกว่า20 วันเข้าลักษณะสาหัส และก็เห็นด้วยกับศาลล่างทั้ง 2 ว่าจำเลยได้เข้ากระทำร้ายด้วยแต่ใครจะทำตรงแผลไหนคำพยานไม่ยุติ เพราะสับสนชุลมุนกันในกลางดึก ในงานทอดผ้าป่ามีรำวงที่วัดคอตัน เหตุ