ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 597/2496นางกี่ วิเศษสินธุ์โจทก์นายยกลั่น ปันธิโป ที่ 1 นายเม่ง ที่ 2 นางกิมเฉี้ยว แซ่เลี้ยว ที่ 3 นางปุ้ย ปันธิโป ที่ 4จำเลย ป.พ.พ. การซื้อขายข้าวสารและรำราคาเกิน 500 บาท ซึ่งผู้ซื้อได้รับของไปแล้ว ไม่ต้องมีหลักฐานเป็นหนังสือก็ฟ้องให้ชำระราคาได้ ตัวแทนไม่ต้องรับผิดต่อคนภายนอกเป็นส่วนตัว ในสัญญาที่ได้ทำแทนตัวการโจทก์ฟ้องว่า เมื่อเดือนธันวาคม 2491 จำเลยทั้ง 4 ซื้อของจากโจทก์คือ ข้าวสาร 50 กระสอบ ราคา 6,150 บาท รำ 60 กระสอบราคา 2,160 บาทรวม 8,130 บาท จำเลยใช้ให้แล้ว 6,410 บาทยังคงค้างอยู่อีก 1,900 บาท โจทก์เตือนให้จำเลยชำระ จำเลยหาชำระไม่จึงขอให้บังคับจำเลยใช้เงิน1,900 บาท กับดอกเบี้ยที่ค้าง 135 บาท รวมเป็นเงิน 2,035 บาท กับดอกเบี้ยตั้งแต่วันฟ้องจนกว่าจะชำระเสร็จนายยกลั่น และนางปุ้ยจำเลยให้การว่า เป็นสามีภรรยากัน ปฏิเสธว่าไม่เคยซื้อข้าวสาร และรำไปจากโจทก์ แต่นางกิมเฉี้ยวจำเลยซึ่งเป็นบุตรของจำเลยทั้ง 2 เคยซื้อข้าวสารและรำจากโจทก์ จำเลยทั้ง 2 ไม่ต้องรับผิด โจทก์ไม่เคยทวงให้จำเลยทั้ง 2 ชำระหนี้นางกิมเฉี้ยวจำเลยให้การว่า ได้เป็นผู้ซื้อข้าวสารและรำจากโจทก์แต่ได้ชำระเงินให้โจทก์เสร็จสิ้นไปแล้วนายเม่ง จำเลยขาดนัดยื่นคำให้การศาลจังหวัดปากพนังพิจารณาแล้ว เห็นว่า นางกิมเฉี้ยวจำเลยรับว่าได้ซื้อข้าวสาร และรำจากโจทก์จริง แต่สืบไม่สมว่าได้ชำระเงินให้โจทก์หมดสิ้นแล้ว ฟังว่ายังค้างเงินอยู่ 1,900 บาท ตามฟ้องเฉพาะนายเม่งจำเลยไม่มีพยานโจทก์ว่าได้ร่วมทำการซื้อขายรายนี้อย่างใด ส่วนนายยกลั่นและนางปุ้ยจำเลยนั้น ฟังว่าได้ร่วมทำการซื้อข้าวสารและรำรายนี้จากโจทก์ จึงต้องร่วมรับผิดชอบใช้เงินที่ค้างร่วมกับนางกิมเฉี้ยวด้วยพิพากษา ให้นายยกลั่น นางปุ้ย นา