ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 779/2496นางชอุ่ม โกมลวณิชย์โจทก์นางสงวน วิริยะศิริ ที่ 1 นายเสริม วิริยะศิริ ที่ 2จำเลย ป.พ.พ. ภรรยาตั้งร้านค้ารับจ้างตัดเสื้อโดยสามีรู้เห็นภรรยากู้เงินโดยไม่ได้รับอนุญาตของสามีสามีไม่ต้องรับผิดตามสัญญากู้เป็นส่วนตัวด้วยโจทก์ฟ้องว่า จำเลยทั้งสองซึ่งเป็นสามีภริยากัน ได้ร่วมกันลงทุนประกอบการค้าตั้งร้านตัดเสื้อและรับสอนวิชาตัดเสื้อใกล้สี่แยกสะพานดำ เมื่อเกิดประโยชน์จากร้านค้าจำเลยได้นำไปใช้จ่ายในครอบครัวต้น พ.ศ. 2493 ร้านค้าขาดทุน จำเลยที่ 1 ได้กู้เงินโจทก์เพื่อนำมาลงทุนในร้านค้า 3 คราว รวมเป็นเงิน 2,200 บาท โดยจำเลยที่ 2 เห็นชอบและยินยอม ครบกำหนดตามสัญญากู้จำเลยหาชำระหนี้ให้โจทก์ไม่โจทก์ทวงถามจำเลยก็เพิกเฉยเสีย จึงขอให้จำเลยชำระต้นเงินและดอกเบี้ยให้โจทก์จำเลยที่ 1 ขาดนัดยื่นคำให้การและชั้นพิจารณาจำเลยที่ 2 ให้การต่อสู้ว่า มิได้ร่วมกับจำเลยที่ 1 ประกอบกิจการค้าหรือลงทุนในการนี้ ผลประโยชน์ร้านค้าของจำเลยที่ 1 ไม่เคยนำมาปะปนกับค่าอุปการะเลี้ยงดูรักษาพยาบาลครอบครัว จำเลยทั้ง 2 แยกกันอยู่ รายได้ไม่เกี่ยวข้องกันโจทก์ก็ทราบดี โจทก์กับจำเลยที่ 1 จะกู้เงินกันจริงหรือไม่ ๆ เคยทราบ และไม่เคยรับรู้หรือยินยอม จำเลยที่ 1 สุรุ่ยสุร่ายลอบทำหนี้ขึ้น จำเลยที่ 2 เคยบอกกล่าวไม่รับรู้และไม่ให้ความยินยอมในนิติกรรมของจำเลยที่ 1 มาช้านานแล้วศาลแพ่งฟังว่า จำเลยที่ 1 ได้ทำหนังสือสัญญากู้เงินโจทก์มาทำการค้า 3 คราว รวมเป็นเงิน 2,200 บาท โดยจำเลยที่ 2 ไม่ทราบและไม่ได้รับประโยชน์หรือเอาเงินกำไรของร้านค้ามาเป็นค่าใช้จ่ายอันจำเป็นสำหรับครอบครัว จำเลยที่ 1 ต้องรับผิดชอบเป็นส่วนตัวจำเลยที่ 2 หาต้องรับผิดไม่ จึงพิพากษาให้ จำเลยที่ 1 ในฐานะส่วนตัวชำระเงินกู้