ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 781/2496พนักงานอัยการกรมอัยการโจทก์นายพิรุณ ปาริยะรังษีจำเลย กฎหมายลักษณะอาญา รับซื้อลวดไฟฟ้าที่ถูกลักตัดไปจากถนนไว้ในเวลาวิกาลแล้วรีบจัดการเผาคลายเกลียวซุกซ่อนไว้เวลาเจ้าพนักงานค้นพบลวดของกลางได้ สอบถามก็ปกปิดความจริงแสดงว่าได้ซื้อไว้โดยรู้ว่าเป็นของที่ถูกลักมาโจทก์ฟ้องว่า ระหว่างตั้งแต่วันที่ 16 กุมภาพันธ์ 2495 ถึงวันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2495 วันเวลาใดไม่ปรากฏชัด ได้มีคนร้ายสมคบกันลักตัดเอาสายไฟฟ้าทองแดงซึ่งขึงอยู่ตามถนนวิทยุ ยาว 80 เมตร ราคา 800 บาทของการไฟฟ้ากรุงเทพฯ ซึ่งองค์การนี้อยู่ในความควบคุมของกรมโยธาเทศบาล กระทรวงมหาดไทย ซึ่งทรัพย์ดังกล่าวอยู่ในความดูแลของนายพจนา สาคริก นายตรวจการไฟฟ้ากรุงเทพฯ เหตุเกิดที่ตำบลลุมพินี อำเภอปทุมวัน จังหวัดพระนครต่อมาวันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2495 เวลากลางวัน เจ้าพนักงานตำรวจจับจำเลยนี้พร้อมด้วยสายไฟฟ้าทองแดงทั้งหมดของการไฟฟ้ากรุงเทพฯ ซึ่งถูกคนร้ายลักไปดังกล่าวเป็นของกลาง ทั้งนี้โดยระหว่างวันที่ 16 กุมภาพันธ์ 2495 ถึงวันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2495 วันเวลาใดไม่ปรากฏชัด จำเลยได้บังอาจรับสายไฟฟ้าทองแดงของกลางดังกล่าวไว้โดยรู้อยู่แล้วว่าเป็นของร้ายได้มาโดยการกระทำผิดกฎหมาย เหตุเกิดที่ตำบลวังบูรพาอำเภอพระนคร จังหวัดพระนคร ขอให้ลงโทษตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 321จำเลยให้การปฏิเสธทางพิจารณาโจทก์นำสืบว่า เมื่อคืนวันที่ 22 กุมภาพันธ์ 2495 เวลา 2 ยามเศษ นายพจนานายตรวจสายไฟฟ้าขององค์การไฟฟ้าได้ตรวจพบสายไฟฟ้าซึ่งขึงอยู่ที่หน้ากองสัญญาณทหารเรือตำบลศาลาแดงถูกคนร้ายตัดเอาไป 2 ช่องเสา ยาว 80 เมตรเป็นสายไฟสำหรับจ่ายไฟฟ้าสาธารณะตามถนนหลวง เป็นลวดทองแดงหน้าโต 50 ตารางมิลลิเมตร รุ่งขึ้นวันที่ 23 นายพจนาจึงไปแจ้งความ