ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 844/2496อัยการกรมอัยการโจทก์นางพิศ พึ่งสำราญจำเลย พ.ร.บ.กักกันผู้มีสันดานเป็นผู้ร้าย พ.ศ.2479 ความผิดฐานลักทรัพย์สำเร็จหรือพยายาม ก็ถือว่าลงมือกระทำความผิดแล้ว เป็นเหตุร้ายตามพระราชบัญญัติกักกันผู้มีสันดานเป็นผู้ร้ายดุจกันโจทก์ฟ้องหาว่า จำเลยลักทรัพย์ ขอให้ลงโทษ จำเลยให้การปฏิเสธศาลชั้นต้นเห็นว่า พยานโจทก์แตกต่างกันยังไม่พอลงโทษจำเลยได้พิพากษายกฟ้องโจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์ พิจารณาแล้ว ฟังว่าจำเลยผิดเพียงฐานพยายามลักทรัพย์ จึงพิพากษากลับให้จำคุก 8 เดือนตามกฎหมายลักษณะอาญามาตรา 288, 60 ฯลฯ เมื่อพ้นโทษแล้วให้กักกันอีก 7 ปี ตามพระราชบัญญัติกักกัน ฯลฯจำเลยฎีกาศาลฎีกาพิจารณาแล้ว เห็นว่าที่ศาลอุทธรณ์ลงโทษและให้กักกันเป็นการชอบและสมควรแล้วที่จำเลยฎีกาว่า ความผิดของจำเลยครั้งนี้จะถือว่าเป็นเหตุร้ายไม่ได้ เพราะเป็นผิดฐานพยายามลักทรัพย์ ไม่ใช่ความผิดสำเร็จนั้นฟังไม่ขึ้น จะเป็นผิดฐานลักทรัพย์สำเร็จหรือฐานพยายาม ก็ถือว่าลงมือกระทำความผิดแล้ว เป็นเหตุร้ายดุจกันฎีกาจำเลยฟังไม่ขึ้น จึงพิพากษายืนตาม(ดุลยทัณฑ์ชนาณัติ-ธรรมบัณฑิตสิทธิศฤงคาร-นนทปัญญา)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุรายการที่ 1/ ของหน้าที่ 1 พิมพ์คำพิพากษาปิดฉบับย่อ