ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 943/2496นางสาวกิมเหียะ แซ่ตัง ที่ 1 นายกิมสุ่น แซ่ตัง ที่ 2โจทก์นางสาวบัวผัน โสมเกษตรินทร์ ที่ 1 นายถ้ำ แซ่อึ้ง ที่ 2จำเลย ป.พ.พ. พ.ร.บ.ควบคุมค่าเช่าในภาวะคับขัน พ.ศ.2489 เช่าตึกทำการค้าในทำเลการค้า แม้จะอยู่อาศัยด้วยก็ไม่เป็นเคหะอันจะได้รับความคุ้มครองตาม พระราชบัญญัติควบคุมค่าเช่าในภาวะคับขันฯผู้ให้เช่าเรียกค่าเช่าสูงขึ้น ผู้เช่าไม่ยอมให้ผู้ให้เช่าจึงมาฟ้องเลิกสัญญาเช่า ไม่เป็นการใช้สิทธิโดยไม่สุจริตโจทก์ฟ้องกล่าวว่า โจทก์เป็นบุตรนางนวล แซ่ตั้ง ๆ มีห้องแถวชั้นเดียว 1 ห้อง พร้อมด้วยที่ดินปลูกสร้างอยู่ตลาดเมืองอุบลในเขตเทศบาล เมื่อวันที่ 30 พฤศจิกายน 2488 นางสาวบัวผันจำเลยที่ 1ทำสัญญาเช่าห้องและที่ดินรายนี้จากนางนวล แซ่ตั้งมีกำหนด 5 ปีค่าเช่าเดือนละ 30 บาท ต่อมา พ.ศ. 2491 นางนวลถึงแก่กรรมห้องแถวและที่รายนี้ตกมาเป็นของนายกิมสุ่นโจทก์ที่ 2 และนายกิมเส็งน้องชายร่วมกันตามพินัยกรรมของนางนวล นางสาวกิมเหียะโจทก์ที่ 1 เป็นผู้จัดการมรดก บัดนี้สัญญาเช่าสิ้นอายุแล้ว และจำเลยได้กระทำผิดสัญญาเช่าหลายข้อ จึงขอให้ศาลบังคับโดยอาศัยเหตุดังนี้1. สัญญาเช่าสิ้นอายุแล้ว2. เช่าเพื่อการค้า เมื่อครบสัญญาแล้วต้องออก3. จำเลยที่ 1 ให้จำเลยที่ 2 เช่าช่วง4. จำเลยไม่เสียภาษีอากรแทนตามสัญญาที่ให้ไว้ในข้อ 55. จำเลยไม่ซ่อมแซมห้องเช่าที่ชำรุดตามสัญญาข้อ 7โจทก์ได้บอกกล่าวล่วงหน้า ให้เวลาอันสมควรแก่จำเลยแล้วจำเลยไม่ออกจากห้องเช่า จึงขอให้ศาลบังคับขับไล่จำเลยและบริวารจำเลยให้การและฟ้องแย้งว่า จำเลยเป็นบุตรและบิดาในครอบครัวเดียวกัน เมื่อ พ.ศ. 2494 จำเลยที่ 2 และภรรยาได้เช่าห้องรายพิพาทและห้องของนางนีอีกห้องหนึ่ง ซึ่งอยู่ติดกันเพื่ออาศัยและทำการค้าต่อมาจำเ