ฎีกาที่ คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 976 - 977/2496

เนื้อหาคำพิพากษา (บางส่วน)

ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 976 - 977/2496นางทิพวรรณ กฤษณปัณณะโจทก์นางสาวสวลี เลาหะจินดาจำเลยนางสาวสวลี เลาหะจินดาโจทก์นางทิพวรรณ กฤษณปัณณะจำเลย ป.พ.พ. จดทะเบียนโอนโฉนดขายให้เพราะเสียค่าธรรมเนียมถูกกว่ายกให้โดยความจริงเป็นการยกให้ดังนี้ ต้องบังคับตามนิติกรรมอำพราง การยกให้ไม่เป็นโมฆะ ผู้โอนจะเรียกที่ดินคืนมิได้สำนวนแรกนางทิพวรรณเป็นโจทก์ฟ้องนางสาวสวลีเป็นจำเลยว่าโจทก์เป็นเจ้าของกรรมสิทธิ์ที่ดินโฉนดที่ 1809, 1810, 1811, 2027 ตำบลท้ายบ้านโฉนดที่ 2481, 514 ตำบลบางเมือง โฉนดที่ 1817 ตำบลบางพลี และโฉนดที่ 1676 ตำบลครองราชาเทวะ จังหวัดสมุทรปราการเมื่อ พ.ศ. 2484โจทก์มีความจำเป็นบางประการต้องออกจากบ้านซึ่งอยู่ร่วมกับจำเลยผู้เป็นน้องร่วมบิดามารดา แต่โจทก์มีความประสงค์จะให้ผู้อื่นเข้าใจว่าโจทก์ไม่มีทรัพย์ติดตัวเมื่อออกจากบ้าน และเพื่อจะให้จำเลยดูแลจัดการประโยชน์และเสียภาษีอากรให้แก่รัฐบาลโดยสะดวก โจทก์จึงได้ทำนิติกรรมโอนขายที่ดินทั้ง 8 โฉนดให้แก่จำเลยเมื่อวันที่ 16 มกราคม 2484 ในราคาโฉนดละ 100 บาท โดยจำเลยทราบดีว่าในใจจริงของโจทก์มิได้มีเจตนาที่จะผูกพันตามที่ได้ทำนิติกรรมนั้น และมิได้มีการชำระราคาเป็นสินจ้างตอบแทนทั้งได้มีข้อตกลงกันไว้ว่า เมื่อหมดความจำเป็นแล้ว จำเลยจะโอนกรรมสิทธิ์กลับคืนให้โจทก์ตามเดิม จึงเป็นนิติกรรมที่ทำลวงขึ้นและเป็นโมฆะเพราะแท้จริงโจทก์มีเจตนาฝากทรัพย์แก่จำเลยให้จัดการดูแลและปกครองแทนชั่วคราวจนกว่าจะหมดสิ้นความจำเป็น เมื่อหมดสิ้นความจำเป็นใน พ.ศ. 2491 โจทก์ได้กลับมาอยู่บ้านตามเดิมและเข้าจัดการดูแลทรัพย์สมบัติดังกล่าวของโจทก์ โจทก์จึงขอให้จำเลยจัดการโอนแก้ทะเบียนที่ดินทั้ง 8 โฉนดคืนมาให้โจทก์ตามข้อตกลง จำเลยไม่ยอมจึงขอให้พิพากษาว่า สัญญ