ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1101/2496นายเชาว์ แซ่โหงวโจทก์นายเต็งเคี่ยน แซ่โค้วจำเลยนายเชียงหว่า แซ่โค้ว ผู้เยาว์โดยนายเต็งเคี่ยนผู้ร้องแซ่โค้ว ซึ่งเป็นผู้แทนโดยชอบธรรมผู้ร้อง ป.พ.พ. จำเลยเป็นคนต่างด้าวถือกรรมสิทธิ์ที่ดินไม่ได้ ลูกหนี้ของจำเลยจะโอนที่ดินขายเพื่อใช้หนี้ให้ จำเลยจึงตกลงให้บุตรจำเลยเป็นผู้ซื้อแสดงว่าจำเลยเจตนายกกรรมสิทธิ์ให้บุตร โจทก์ผู้ชนะคดีจำเลยจะยึดที่ดินซึ่งเป็นของบุตรนั้นมิได้คดีนี้เดิมนายเชาว์โจทก์ฟ้องนายเต็งเคี่ยนจำเลยเรียกเงินค่านายหน้า 5,000 บาท คดีถึงที่สุดชั้นฎีกาพิพากษาให้จำเลยใช้เงินให้โจทก์ตามฟ้อง โจทก์ได้นำเจ้าพนักงานยึดทรัพย์ คือ ที่ดินและโรงเรือนที่ตำบลท่าประดู่ อำเภอเมืองระยอง อ้างว่าเป็นของจำเลยเพื่อขายทอดตลาดเอาเงินมาชำระหนี้ตามคำพิพากษา นายเชียงหว่าผู้เยาว์โดยนายเต็งเคี่ยนบิดา (คือจำเลย) ผู้แทนโดยชอบธรรมจึงได้ยื่นคำร้องขัดทรัพย์ขึ้นมาในคดีนี้ว่าที่ดินและโรงเรือนที่โจทก์นำยึดรายนี้เป็นของนายเชียงหว่าผู้ร้องโดยผู้ร้องซื้อมาจากนายอยู่ ปรากฏตามหนังสือสัญญาซื้อขายลงวันที่ 4 เมษายน 2488 และได้จดทะเบียนนิติกรรมต่ออำเภอตามกฎหมายแล้วขอให้ศาลสั่งปล่อยทรัพย์รายนี้โจทก์ให้การต่อสู้ว่าทรัพย์ที่ยึดเป็นของนายเต็งเคี่ยนจำเลยหาใช่ของนายเชี่ยงหว่าผู้ร้องไม่ โดยทรัพย์รายนี้จำเลยเป็นผู้ซื้อจากนายอยู่ด้วยเงินของจำเลยเอง หากแต่จำเลยเป็นคนต่างด้าวไม่สามารถจะมีกรรมสิทธิ์ในอสังหาริมทรัพย์ได้เพราะขัดต่อกฎหมายจำเลยไม่สามารถทำนิติกรรมซื้อทรัพย์รายนี้ในนามของตนเองจึงได้อาศัยชื่อนายเชียงหว่าผู้ร้องผู้เป็นบุตรเป็นผู้ทำการซื้อแทนหาใช่ผู้ร้องเป็นผู้ซื้อเอง หรือจำเลยเป็นผู้ซื้อให้โดยแท้จริงไม่นิติกรรมสัญญาซื้อขายซึ่งมีชื่อผู้ร้องเป็นผู้ซื้อจึง