ฎีกาที่ คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1422/2496

เนื้อหาคำพิพากษา (บางส่วน)

ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1422/2496นายใช้ แสงประสิทธิ์ ที่ 1โจทก์นายวิเชียร เลี้ยงประยูร ที่ 2โจทก์นายจำรัส พันธ์หล้า ที่ 1จำเลยนายตี๋ หรือสุเทพ งามศรีขำจำเลย ป.พ.พ. จำเลยขับรถยนต์มาทางขวาผิดทาง โจทก์ขับรถยนต์ตามมาโดยเร็วมาก เปิดแตรขอทาง จำเลยจึงขับรถเฉียงไปทางซ้ายแต่โจทก์ไม่รอ ขับรถแซงขึ้นทางซ้ายผิดกฎจราจร จึงชนกับรถจำเลย แม้จำเลยจะเป็นฝ่ายผิด โจทก์ก็ไม่มีสิทธิเรียกค่าเสียหายในการกระทำผิดของตนคดีนี้โจทก์ฟ้องและยื่นคำร้องเพิ่มเติมว่า โจทก์ที่ 1 เป็นเจ้าของรถยนต์ยี่ห้องเชฟโรเลต เครื่องหมาย ล.บ. 0400 จำเลยที่ 1 เป็นเจ้าของรถยนต์ยี่ห้อฟาร์โก เครื่องหมาย ล.บ. 0295 จำเลยที่ 2 เป็นลูกจ้างขับรถของจำเลยที่ 1 เป็นปกติ เมื่อวันที่ 3 กันยายน 2493 รถของโจทก์โดยมีนายวิเชียร เลี้ยงประยูรเป็นผู้ขับ ได้ขับวิ่งไปตามเส้นทางถนนนารายณ์มหาราช จากหลังศาลพระกาฬไปสระแก้วเนื่องจากผู้มีชื่อว่าจ้างไป ถึงหลักกิโลเมตรที่ 156 กับ 157 เวลาประมาณ 5 นาฬิกาเศษ รถของจำเลยที่ 1 โดยจำเลยที่ 2 เป็นผู้ขับได้แล่นตัดหน้ารถโจทก์ในระยะใกล้ชิด และไม่เปิดไฟ อันเป็นผิดต่อพระราชบัญญัติจราจรทางบก พ.ศ. 2477 เป็นเหตุให้รถของโจทก์กับของจำเลยชนกันขึ้น ทำให้รถโจทก์เสียหายต้องเสียเงินค่าซ่อมแซมทั้งสิ้น 7,000 บาท กับรถโจทก์ต้องหยุดซ่อม 7 วัน ขาดประโยชน์ไป เป็นเงิน 2,100 บาท จึงขอให้ศาลบังคับจำเลยใช้ค่าเสียหายกับผลประโยชน์อันควรมีควรได้เป็นเงิน 5,100 บาทกับดอกเบี้ยนับแต่วันฟ้องจนกว่าจะชำระเสร็จจำเลยให้การและฟ้องแย้งกับร้องขอให้เรียกนายวิเชียรเข้ามาเป็นคู่ความร่วมกับโจทก์ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 57รวมใจความว่า จำเลยที่ 1 รับว่าเป็นเจ้าของรถยนต์ยี่ห้อฟาร์โกเครื่องหมายล.บ. 0295 จริง