ผู้ขายต้องรับผิดชำระค่านายหน้าให้แก่นายหน้า แม้จะมีผู้อื่นมาเจรจาให้ตกลงราคาโดยตัดค่านายหน้าออก เมื่อการซื้อขายสำเร็จเพราะนายหน้าได้ชี้ช่องและชักนำผู้
การซื้อขายที่ดินทำสำเร็จเพราะนายหน้าชี้ช่องชักนำผู้ซื้อมาพบปะเจรจากับผู้ขาย แม้จะมีผู้อื่นมาเจรจาให้ตกลงราคาโดยตัดค่านายหน้าออก ผู้ขายก็ต้องรับผิดให้ค่านายหน้า
ศาลฎีกาพิพากษายืนตามคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ ให้ยกฎีกาของจำเลย
โจทก์เป็นนายหน้าชี้ช่องและจัดการติดต่อชักนำให้นางเลื่อนผู้ซื้อและจำเลยผู้ขายได้มาพบปะเจรจากัน ต่อมาเรือโทกฤษณ์ซึ่งเป็นผู้แทนของนางเลื่อนมาเจรจากับจำเลยเพื่อตกลงราคาโดยไม่คิดค่านายหน้า จำเลยจึงยอมตกลงขายในราคาที่นางเลื่อนเคยต่อไว้ โดยจำเลยไม่ได้บอกเลิกค่านายหน้ากับโจทก์
ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1430/2496นางละม่อม มนตเสวีโจทก์นางเปลื้อง ภมรสูต ที่ 1จำเลยน.ส.จำเริญ ดิษยะนันท์ ที่ 2จำเลยนายจำรูญ ดิษยะนันท์ ที่ 3จำเลย ป.พ.พ. การซื้อขายที่ดินทำสำเร็จเพราะนายหน้าชี้ช่องชักนำผู้ซื้อมาพบปะเจรจากับผู้ขาย แม้จะมีผู้อื่นมาเจรจาให้ตกลงราคาโดยตัดค่านายหน้าออก ผู้ขายก็ต้องรับผิดให้ค่านายหน้าโจทก์ฟ้องว่า โจทก์มีอาชีพเป็นนายหน้าวิ่งเต้นขายที่ดินเมื่อต้นเดือนธันวาคม 2493 ได้มีบุคคลภายนอกผู้หนึ่งมาบอกแก่โจทก์ว่าจำเลยทั้งสามคนเป็นเจ้าของที่ดินโฉนดที่ 544 ตำบลสามยอดอำเภอสำเพ็ง (ป้อมปราบ) จังหวัดพระนคร มีความประสงค์จะขายที่ดินนี้พร้อมทั้งสิ่งปลูกสร้างทั้งหมด เป็นราคา 250,000 บาท บุคคลภายนอกผู้นั้นได้จดรายการละเอียดให้แก่โจทก์ แนะนำให้โจทก์วิ่งเต้นขายเพื่อได้รับค่านายหน้าเป็นผลประโยชน์ตอบแทน โจทก์ได้พยายามวิ่งเต้นจนพบผู้ซื้อคือนางเลื่อน วีระรัตน์ ๆ ให้โจทก์ไปต่อราคาลงเพียง220,000 บาท โจทก์ไปต่อราคาตามนี้ จำเลยว่าไม่ได้ และขอให้โจทก์พาผู้ซื้อมาพบเพื่อเจรจา โจทก์จึงพานางเลื่อนไปพบจำเลยที่ 1-2 ที่บ้านจำเลยเพื่อเจรจาเรื่องราคาและเงื่อนไขในการซื้อขาย นางเลื่อนได้ขอต่อราคา 235,000 บาท ในวันนั้นยังไม่ตกลงกันเพราะต่างฝ่ายขอตรึกตรองดูก่อน โจทก์จำเลยได้ตกลงกันด้วยวาจาว่าหากได้มีการซื้อขายกัน จำเลยยินดีจ่ายค่านายหน้าให้โจทก์ตามธรรมเนียม (ร้อยละห้า)ต่อมาเมื่อวันที่ 11 มกราคม 2494 โจทก์ทราบว่านางเลื่อนได้ตกลงซื้อที่รายนี้ในราคา 235,000 บาท จากจำเลยทั้งสาม ได้วางมัดจำให้จำเลย 15,000 บาท สัญญาจะไปโอนกรรมสิทธิ์กันภายใน 30 วัน โจทก์ไปพบจำเลยขอค่านายหน้า จำเลยกับบิดพริ้ว และต่อมาวันที่ 8 กุมภาพันธ์ 2494 จำเลยได้รับเงินค่าซื้อขายที่นี้ครบถ้วนแล้ว จ