ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1466/2496นายจันฟี หรือเจ็งฟี แซ่ลี่ ผู้เยาว์ผู้ร้องโดยนายกาฮิน หรือฮ้อน แซ่ลี่ ผู้แทนโดยชอบธรรมผู้ร้องพนักงานอัยการจังหวัดพิษณุโลกผู้คัดค้าน ป.วิ.พ. พ.ร.บ.คนเข้าเมือง พ.ศ.2493 การร้องขอพิสูจน์สัญชาติไทยตาม พระราชบัญญัติคนเข้าเมือง จะทำเป็นคำร้องต่อศาลก็ได้ หรือจะฟ้องเป็นคดีมีข้อพิพาทก็ได้คดีนี้ ผู้ร้องว่าเป็นบุตรนายกาฮิน เกิดที่ตำบลในเมือง อำเภอเมือง จังหวัดพิษณุโลก เมื่อปี 2476 ต่อมาในปี 2484 บิดาส่งผู้ร้องไปประเทศจีนชั่วคราว จนถึง พ.ศ. 2493 ผู้ร้องกลับเข้ามาประเทศไทยเจ้าพนักงานตรวจคนเข้าเมืองไม่ยอมให้อยู่ในประเทศไทยโดยถือว่าไม่ใช่คนไทย จึงขอให้ศาลแสดงว่าผู้ร้องเป็นคนสัญชาติไทยศาลชั้นต้นสั่งให้ประกาศหนังสือพิมพ์ 1 เดือนกับส่งสำเนาคำร้องให้พนักงานอัยการจังหวัดพิษณุโลก ๆ คัดค้านว่า ผู้ร้องเป็นคนต่างด้าว มีสัญชาติจีน เกิดในประเทศจีน ได้เข้ามาในประเทศไทยเมื่อวันที่ 1 สิงหาคม 2493 และผู้ร้องได้ร้องขอพิสูจน์สัญชาติว่าเป็นไทยตามมาตรา 27 แห่งพระราชบัญญัติคนเข้าเมือง พ.ศ. 2480 จนถึงรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยมีคำสั่งยกคำร้องถึงที่สุดแล้วจะมาร้องทางศาลอีกไม่ได้ ขอให้ยกคำร้องเมื่อพนักงานอัยการจังหวัดพิษณุโลกคัดค้านเช่นนี้ ศาลชั้นต้นสั่งให้พิจารณาคดีอย่างมีข้อพิพาท และวินิจฉัยว่า แม้รัฐมนตรีฯ สั่งยกคำร้องตามมาตรา 27 แล้วผู้ร้องก็ยังมีสิทธิจะร้องขอให้ศาลวินิจฉัยได้ตามมาตรา 28 ในข้อเท็จจริงฟังแสดงว่าผู้ร้องเกิดในประเทศไทย จึงมีสัญชาติไทยตามกฎหมาย และศาลอุทธรณ์พิพากษายืนพนักงานอัยการจังหวัดพิษณุโลกฎีกาในข้อเท็จจริงต่อมาศาลฎีกาตรวจประชุมปรึกษาคดีแล้ว ปัญหาว่าผู้ร้องเป็นคนสัญชาติไทยหรือจีนนั้นก็โดยจะต้องพิจารณาให้ได้ความว่าผู้ร้องเกิดใ