ความผิดตามพระราชบัญญัติป้องกันการค้ากำไรเกินควร พ.ศ. 2490 มาตรา 21 กรณีไม่ยอมขายสิ่งของที่คณะกรรมการกำหนดราคาไว้
สิ่งของที่ห้ามค้ากำไรเกินควรซึ่งเกี่ยวเนื่องกับความผิดคือสิ่งของที่มีผู้ขอซื้อไม่เกินสมควรแก่การใช้ แต่ผู้ขายไม่ยอมขายโดยไม่มีเหตุผลอันสมควรเท่านั้น และย่อมริบได้เฉพาะสิ่งของที่ไม่ยอมขายดังกล่าวเท่านั้น
ศาลฎีกาวินิจฉัยปัญหาข้อกฎหมายว่าความผิดตามมาตรา 21 ต้องเป็นกรณีผู้ขายไม่ยอมขายโดยไม่มีเหตุผลอันสมควร และริบได้เฉพาะสิ่งของที่ไม่ยอมขาย
จำเลยไม่ยอมขายสิ่งของที่คณะกรรมการป้องกันการค้ากำไรเกินควรกำหนดราคาไว้
ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1447/2494อัยการนครราชสีมาโจทก์นายกำเท้ง แซ่อั้ง ที่ 1 นายยุกต์ เจียรพันธ์ ที่ 2จำเลย กฎหมายลักษณะอาญา ม. 27 พ.ร.บ.ป้องกันการค้ากำไรเกินควร พ.ศ.2490 ไม่ยอมขายสิ่งของที่คณะกรรมการป้องกันการค้ากำไรเกินควรกำหนดราคาไว้อันเป็นความผิดตาม พระราชบัญญัติป้องกันการค้ากำไรเกินควร2490 มาตรา 21 นั้น สิ่งของที่ห้ามค้ากำไรเกินควรซึ่งเกี่ยวเนื่องกับความผิดคือสิ่งของที่มีผู้ขอซื้อไม่เกินสมควรแก่การใช้ แต่ผู้ขายไม่ยอมขายโดยไม่มีเหตุผลอันสมควรเท่านั้น และย่อมริบได้เฉพาะสิ่งของที่ไม่ยอมขายดังกล่าวเท่านั้น (ประชุมใหญ่ ครั้งที่ 9/2494)(นนทปัญญา-ธรรมบัณฑิตสิทธิศฤงคาร-ประศาสน์วินิจฉัย)แหล่งที่มาADMINแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุรายการที่ 1/ ของหน้าที่ 1 พิมพ์คำพิพากษาปิดฉบับย่อ