ฎีกาที่ คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1925/2494

ประเด็นกฎหมาย

การประเมินค่ารายปีตาม พ.ร.บ.ภาษีโรงเรือนและที่ดิน พ.ศ.2475 มาตรา 8 ว่าเจ้าพนักงานประเมินจะประเมินค่ารายปีเกินกว่าค่าเช่าที่ผู้ให้เช่าได้รับจริงได้หรือ

หลักกฎหมาย

แม้มาตรา 8 จะให้อำนาจพนักงานเจ้าหน้าที่แก้หรือคำนวณค่ารายปีใหม่เมื่อค่าเช่าไม่สมควร แต่ถ้าผู้ให้เช่าเรียกเก็บค่าเช่าตามสัญญาและค่าเช่าไม่น้อยเกินไปหรือไม่มีเหตุสมยอม เจ้าพนักงานประเมินไม่มีเหตุสมควรประเมินค่ารายปีเกินกว่าค่าเช่าที่ได้รับจริง เพราะไม่เป็นธรรมแก่ผู้ให้เช่า

คำวินิจฉัย

ถ้าประเมินค่ารายปีเกินไปโดยไม่สมควร ผู้ให้เช่าย่อมฟ้องเรียกคืนได้ (ไม่ปรากฏผลคดีชัดเจน)

ข้อเท็จจริงสำคัญ

ผู้ให้เช่าเรียกเก็บค่าเช่าตามสัญญาที่ให้เช่า และค่าเช่าที่เรียกเก็บไม่น้อยเกินไปหรือไม่มีเหตุสมยอมระหว่างผู้เช่ากับผู้ให้เช่า

เนื้อหาคำพิพากษา (บางส่วน)

ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1925/2494ม.จ.นักขัตมงคล กิติยากร โดยหลวงประกอบนิติสารโจทก์ผู้รับมอบอำนาจโจทก์เทศบาลนครกรุงเทพฯจำเลย พ.ร.บ.ภาษีโรงเรือนและที่ดิน พ.ศ.2475 แม้ใน พระราชบัญญัติภาษีโรงเรือนและที่ดิน มาตรา 8 จะได้ให้อำนาจพนักงานเจ้าหน้าที่แก้หรือคำนวณค่ารายปีใหม่ เมื่อมีเหตุอันบ่งให้เห็นว่าค่าเช่านั้นมิใช่จำนวนเงินอันสมควรจะให้เช่าได้ก็ดี ถ้าผู้ให้เช่าได้เรียกเก็บค่าเช่าตามสัญญาที่ให้เช่าและค่าเช่าที่เรียกเก็บก็ไม่น้อยเกินไปหรือมีเหตุที่น่าจะเห็นว่าผู้เช่ากับผู้ให้เช่าสมยอมกันแล้ว ก็ไม่มีเหตุสมควรที่เจ้าพนักงานประเมินจะประเมินค่ารายปีเกินไปกว่าค่าเช่าที่ผู้ให้เช่าได้รับจริง เพราะไม่เป็นธรรมแก่ฝ่ายผู้ให้เช่า ฉะนั้นถ้าประเมินค่ารายปีเกินไปโดยไม่สมควรแล้ว ผู้ให้เช่าย่อมฟ้องเรียกคืนได้(ธรรมบัณฑิตสิทธิศฤงคาร-นนทปัญญา-นิติธรรมประกรณ์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุรายการที่ 1/ ของหน้าที่ 1 พิมพ์คำพิพากษาปิดฉบับย่อ