การจ่ายรางวัลแก่ผู้จับในคดีความผิดตามพระราชบัญญัติป้องกันการค้ากำไรเกินควร พ.ศ.2490 เมื่อศาลไม่ได้ปรับจำเลยและไม่มีของกลางที่ศาลสั่งริบ
เงินรางวัลจับนั้น กฎหมายบังคับให้จ่ายตามอัตราร้อยละของเงินค่าปรับ หรือราคาของกลางที่ศาลสั่งริบ หากศาลมิได้พิพากษาปรับจำเลยและไม่มีของกลางที่ศาลสั่งริบ ก็ไม่สามารถคำนวณรางวัลให้แก่ผู้จับได้
พิพากษายืนตามศาลอุทธรณ์ ไม่ให้รางวัลแก่ผู้จับ
จำเลยถูกฟ้องว่าขายไข่เป็ด 3 ฟองเกินราคาที่กำหนด 20 สตางค์ จำเลยรับสารภาพ ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษาให้เรียกประกันทานบนจากผู้ปกครองมีกำหนด 1 ปี ถ้าผิดทานบนให้ปรับ 100 บาท และยกคำขอรางวัลผู้จับ
ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 9/2493พนักงานอัยการกรมอัยการโจทก์ด.ช.เป๋งเชียง หรือติม แซ่ตั้งจำเลย พ.ร.บ.ป้องกันการค้ากำไรเกินควร พ.ศ.2490 คดีที่หาว่าจำเลยกระทำผิดพระราชบัญญัติป้องกันการค้ากำไรเกินควรหากศาลไม่ได้ปรับจำเลยและไม่มีของกลางที่ศาลสั่งริบก็สั่งให้จ่ายรางวัลแก่ผู้จับไม่ได้โจทก์หาว่า จำเลยกระทำผิด พระราชบัญญัติป้องกันการค้ากำไรเกินควร 2490 โดยขายไข่เป็ด 3 ฟอง เกินราคาที่กำหนดไป 20 สตางค์ จำเลยให้การรับสารภาพศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษาต้องกันว่าให้เรียกประกันทานบนจากผู้ปกครองมีกำหนด 1 ปี ถ้าผิดทานบนให้ปรับ 100 บาท ส่วนเงินรางวัลผู้จับ ให้ยกเสียโจทก์ฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า เงินรางวัลจับนั้น กฎหมายบังคับให้จ่ายตามอัตราร้อยละ ฯลฯ ของเงินค่าปรับ หรือราคาของกลางที่ศาลสั่งริบแต่คดีนี้ ศาลมิได้พิพากษาปรับจำเลย ทั้งของกลางที่ศาลสั่งริบก็ไม่มี จึงคำนวณรางวัลให้แก่ผู้จับไม่ได้พิพากษายืน(ปรีชาวินิจฉัย-ศิลปสิทธิวินิจฉัย-จำรูญเนติศาสตร์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุรายการที่ 1/ ของหน้าที่ 1 พิมพ์คำพิพากษาปิดฉบับย่อ