ฎีกาที่ คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 85/2493

ประเด็นกฎหมาย

การบอกเลิกสัญญาเช่าห้องที่ชำระค่าเช่ารายเดือน ผู้ให้เช่าต้องบอกกล่าวล่วงหน้าไม่น้อยกว่า 1 เดือนตาม ป.พ.พ. มาตรา 566 การบอกกล่าวล่วงหน้าเพียง 7 วันไม่ช

หลักกฎหมาย

การเช่าทรัพย์เป็นสัญญาเอกเทศ ต้องปฏิบัติตาม ป.พ.พ. บรรพ 3 ลักษณะ 4 อย่างเคร่งครัด แม้คู่สัญญาจะทราบเจตนารมณ์ของกันและกัน หากยังมิได้กระทำตามที่กฎหมายบังคับไว้ ก็ไม่อาจอ้างสิทธิตามกฎหมายได้ การบอกเลิกสัญญาเช่าต้องบอกกล่าวล่วงหน้าไม่น้อยกว่าระยะเวลาชำระค่าเช่าระยะหนึ่ง ตามมาตรา 566

คำวินิจฉัย

พิพากษากลับคำพิพากษาศาลล่างทั้งสอง ให้ยกฟ้องโจทก์

ข้อเท็จจริงสำคัญ

โจทก์และจำเลยพิพาทเรื่องห้องเช่ามาประมาณ 1 ปีเศษ คณะกรรมการควบคุมค่าเช่าอนุมัติให้โจทก์เข้าอยู่ในห้องพิพาท โจทก์มีหนังสือแจ้งให้จำเลยออกจากห้องภายใน 7 วัน หลังจากครบกำหนดเพียง 2 วัน โจทก์ฟ้องขับไล่จำเลย

กฎหมายที่เกี่ยวข้อง

เนื้อหาคำพิพากษา (บางส่วน)

ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 85/2493นางยิ่ง แซ่โล่โจทก์นายสุเยะ มะหะหมัดจำเลย ป.พ.พ. ม. 566 พ.ร.บ.ควบคุมค่าเช่าในภาวะคับขัน พ.ศ.2489 การบอกเลิกสัญญาเช่าที่ให้บอกกล่าวล่วงหน้าไม่น้อยกว่าระยะเวลาชำระค่าเช่าระยะหนึ่งนั้น ห้องเช่าที่ชำระค่าเช่าเป็นรายเดือนผู้ให้เช่าจะบอกกล่าวล่วงหน้าเพียง 7 วันไม่ถึง 1 เดือน ดังนี้ถือว่ายังไม่ปฏิบัติให้ถูกต้องตามกฎหมายจึงยังไม่มีสิทธิฟ้องขับไล่ผู้เช่า แม้ผู้เช่าจะรู้อยู่ดีว่าผู้ให้เช่าประสงค์ให้ตนออกจากห้องเช่าก็ดีความว่า โจทก์จำเลยได้พิพาทกันเรื่องห้องเช่าของโจทก์มาประมาณ 1 ปีเศษ ในที่สุดคณะกรรมการควบคุมค่าเช่าทางกรุงเทพฯ อนุมัติให้โจทก์เข้าอยู่ในห้องพิพาทได้ โจทก์ได้มีหนังสือแจ้งให้จำเลยออกจากห้องภายใน 7 วัน หลังจากครบกำหนดตามหนังสือบอกกล่าวเพียง 2 วัน โจทก์จึงฟ้องคดีนี้ขอให้ขับไล่จำเลยออกจากห้องเช่าและเรียกค่าเสียหายศาลอุทธรณ์เห็นฟ้องกับศาลชั้นต้นที่พิพากษาว่าจำเลยรู้ดีว่าโจทก์ประสงค์ให้จำเลยออกจากห้องเช่าตั้งแต่แรกพิพาทมาเป็นเวลา 1 ปีเศษแล้ว โดยหวังความคุ้มครองของ พระราชบัญญัติควบคุมค่าเช่า ให้ขับไล่จำเลยและบริวารออกจากห้องพิพาท ส่วนค่าเสียหายโจทก์ยังมิได้ทำการค้าอันใดให้ยกเสียจำเลยฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า การเช่าทรัพย์นั้นเป็นเอกเทศน์สัญญาต้องบังคับตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ บรรพ 3 คู่ความจะต้องปฏิบัติตามลักษณะ 4 จึงจะได้สิทธิและหน้าที่ครบถ้วนแม้คู่สัญญาทั้ง 2 ฝ่ายจะทราบเจตนารมย์ของแต่ละฝ่ายโดยแจ้งชัดแล้วก็ดีถ้ายังมิได้กระทำลงตามที่กฎหมายบังคับไว้ก็อ้างสิทธิตามกฎหมายไม่ได้คดีนี้โจทก์มีหนังสือบอกกล่าวให้จำเลยทราบล่วงหน้าเพียง 7 วัน และโจทก์ฟ้องหลังจากวันครบตามหนังสือบอกกล่าวเพียง 2 วัน ไม่ถึงระยะเวลาชำระค่าเช่าระยะหนึ่ง