ผู้เช่าที่สมัครใจยอมให้ผู้ให้เช่าขึ้นค่าเช่าเป็นเวลาถึงปีเศษ ถือว่าไม่ใช่ผู้เสียหาย ไม่มีสิทธิฟ้องผู้ให้เช่าฐานขึ้นค่าเช่าโดยไม่ได้รับอนุญาต
ผู้เช่าที่สมัครใจยอมให้ผู้ให้เช่าขึ้นค่าเช่าเป็นเวลานานถึงปีเศษ ถือว่าไม่ใช่ผู้เสียหายตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 2(4) แม้จะอ้างว่ากลัวถูกขับไล่ ก็ไม่ถือเป็นการบีบบังคับหรือขืนใจตามกฎหมาย
พิพากษายืนตามศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์ว่า โจทก์ไม่มีสิทธิฟ้อง
โจทก์เช่าบ้านของจำเลย จำเลยเรียกเก็บค่าเช่าเพิ่มจากเดือนละ 20 บาทเป็นเดือนละ 45 บาท โจทก์ยอมชำระค่าเช่าในอัตราใหม่เป็นเวลานานถึง 1 ปี 11 เดือน โดยอ้างว่ากลัวถูกขับไล่
ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 355/2493นายสุภชัย หรือทองย้อย วิจิตรจารีโจทก์นายสิทธิ จารุปาน ที่ 1 นายอนุสิทธิ จารุปาน ที่ 2จำเลย ป.วิ.อ. ม. 2 (4) พ.ร.บ.ควบคุมค่าเช่าในภาวะคับขัน พ.ศ.2489 ผู้เช่าที่สมัครใจยอมให้ผู้ให้เช่าขึ้นค่าเช่ามาเป็นเวลาถึงปีเศษแล้วถือว่า ผู้เช่าไม่ใช่ผู้เสียหาย ไม่มีสิทธิฟ้องผู้ให้เช่าฐานขึ้นค่าเช่าโดยไม่ได้รับอนุญาตโจทก์ฟ้องว่า โจทก์เช่าบ้านของจำเลยที่ 1 จำเลยที่ 2 โดยคำสั่งและรู้เห็นยินยอมของจำเลยที่ 1 บังอาจเรียกเก็บขึ้นค่าเช่าแก่โจทก์จากอัตราเดือนละ 20 บาทเป็นเดือนละ 45 บาท จำเลยทั้ง 2เรียกเก็บค่าเช่าในอัตรา 45 บาทจากโจทก์เรื่อยมาศาลอุทธรณ์เห็นพ้องกับศาลชั้นต้นที่พิพากษาว่าโจทก์สมัครใจให้จำเลยขึ้นค่าเช่าตลอดมาตั้งแต่วันที่ 5 มิถุนายน 2490 จนถึง วันที่ 7 พฤษภาคม 2492 เป็นเวลาถึง 1 ปี 11 เดือนแล้ว แม้จะอ้างว่ากลัวโจทก์ขับไล่ ก็ไม่ใช่การบีบบังคับหรือขืนใจตามกฎหมายจะถือว่าโจทก์ เป็นผู้เสียหายตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 2(4) ไม่ได้ โจทก์ไม่มีสิทธิฟ้อง (อ้างฎีกา 1183/2480)โจทก์ฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า โจทก์สมัครใจยอมให้ค่าเช่าแก่จำเลยไปเป็นรายเดือนเวลานานถึงปีเศษแล้ว โจทก์จึงไม่ใช่ผู้เสียหายไม่มีสิทธิฟ้องคดีนี้ตามนัยฎีกาที่ศาลชั้นต้นอ้างมาพิพากษายืน(นาถปริญญา-เลขวณิชธรรมวิทักษ์-มนูกิจวิมลอรรถ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุรายการที่ 1/ ของหน้าที่ 1 พิมพ์คำพิพากษาปิดฉบับย่อ