สิ่งของตาม พ.ร.บ.ป้องกันการค้ากำไรเกินควร พ.ศ.2490 หมายถึงโค กระบือด้วย และศาลฎีกายกปัญหาการจ่ายสินบนขึ้นวินิจฉัยเองได้เพราะเป็นปัญหาเกี่ยวกับความสงบเ
สิ่งของตาม พ.ร.บ.ป้องกันการค้ากำไรเกินควร พ.ศ.2490 หมายถึงโค กระบือด้วย การจ่ายสินบนแก่ผู้นำจับเป็นปัญหาเกี่ยวกับความสงบเรียบร้อย ศาลฎีกายกขึ้นวินิจฉัยได้แม้ไม่มีฝ่ายใดฎีกา โคของกลางที่นำออกนอกเขตโดยฝ่าฝืนประกาศคณะกรรมการฯ ริบไม่ได้ต้องคืนเจ้าของ
พิพากษากลับศาลอุทธรณ์ และแก้ศาลชั้นต้นว่า ให้ยกคำขอที่โจทก์ที่จ่ายเงินสินบนนั้นเสีย โคของกลางคืนจำเลยไป ส่วนเงินรางวัลจ่ายร้อยละ 15 ของค่าปรับ นอกจากแก้ยืนตามศาลชั้นต้น
จำเลยยักย้ายโคโดยไม่ได้รับอนุญาต ฝ่าฝืนประกาศคณะกรรมการป้องกันการค้ากำไรเกินควร จังหวัดสงขลา จำเลยรับสารภาพ ศาลชั้นต้นพิพากษาปรับ 200 บาท จ่ายสินบนร้อยละ 30 จ่ายรางวัลร้อยละ 15 และริบของกลาง ศาลอุทธรณ์เห็นว่าพระราชบัญญัติควบคุมแต่สิ่งของ จำเลยไม่มีผิด พิพากษายกฟ้อง คืนโคของกลาง โจทก์ฎีกา
ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 625/2493อัยการสงขลาโจทก์นายเรียง นิลจันดีจำเลย พ.ร.บ.ป้องกันการค้ากำไรเกินควร พ.ศ.2490 กฎหมายลักษณะอาญา ม. 27, ม. 28 ป.วิ.อ. ม. 195, ม. 213, ม. 225สิ่งของตาม พ.ร.บ.ป้องกันการค้ากำไรเกินควรนั้นหมายถึง โค กระบือด้วย (อ้างฎีกา 2094/2492) การจ่ายเงินสินบนแก่ผู้นำจับตาม พระราชบัญญัติป้องกันการค้ากำไรเกินควร แม้ไม่มีฝ่ายใดฎีกาขึ้นมาก็ดี ศาลฎีกายกขึ้นวินิจฉัยได้ เพราะเป็นปัญหาเกี่ยวด้วยความสงบเรียบร้อยของประชาชน และอยู่ในลักษณะคดี โคของกลางที่นำออกนอกเขตโดยฝ่าฝืนประกาศคณะกรรมการฯ ริบไม่ได้ต้องคืนเจ้าของ(อ้างฎีกา 202/2493)โจทก์ฟ้องหาว่า จำเลยยักย้ายโค โดยไม่ได้รับอนุญาตเป็นการฝ่าฝืนประกาศคณะกรรมการป้องกันการค้ากำไรเกินควร จังหวัดสงขลาขอให้ลงโทษ ริบของกลางและจ่ายเงินสินบนรางวัล จำเลยรับสารภาพศาลจังหวัดสงขลาพิพากษาปรับจำเลย 200 บาทตามฟ้อง จ่ายสินบนผู้นำจับร้อยละ 30 จ่ายรางวัลผู้จับร้อยละ 15 ของกลางริบศาลอุทธรณ์เห็นว่า พระราชบัญญัติป้องกันการค้ากำไรเกินควร 2490ควบคุมแต่สิ่งของ จำเลยไม่มีผิด พิพากษายกฟ้อง คืนโคของกลางแก่จำเลยโจทก์ฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า สิ่งของตามพระราชบัญญัติป้องกันการค้ากำไรเกินควรนั้นหมายถึง โค กระบือด้วย แต่ที่ศาลชั้นต้นจ่ายเงินสินบนให้แก่ผู้นำจับร้อยละ 30 ของราคาของกลางนั้น ยังคลาดเคลื่อนแม้จะไม่มีฝ่ายใดฎีกาในข้อนี้ แต่เป็นปัญหาเกี่ยวกับความสงบเรียบร้อยของประชาชน และอยู่ในลักษณะคดี ศาลฎีกายกขึ้นวินิจฉัยได้และเห็นว่าโจทก์ไม่มีอำนาจขอได้ ส่วนโคของกลางริบไม่ได้พิพากษากลับศาลอุทธรณ์ และแก้ศาลชั้นต้นว่า ให้ยกคำขอที่โจทก์ที่จ่ายเงินสินบนนั้นเสีย โคของกลางคืนจำเลยไป ส่วนเงินรางวัลจ่ายร้อยละ 15 ของค่าปรับ นอกจากแก้ยืนตามศาลช