การคัดค้านดุลพินิจของศาลล่างเกี่ยวกับการริบของกลางในการเล่นการพนัน เป็นฎีกาในข้อเท็จจริงต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 218
การที่ศาลมีดุลพินิจว่าจะริบเครื่องมือที่ใช้ในการเล่นการพนันตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 27(1) หรือไม่นั้น การคัดค้านดุลพินิจดังกล่าวเป็นฎีกาในข้อเท็จจริงต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 218
ให้ยกฎีกาโจทก์
จำเลยเล่นการพนันไพ่ผ่องจีนโดยไม่ได้รับอนุญาต ของกลางเป็นโต๊ะ เก้าอี้ และตะเกียงที่ใช้ในการเล่น ศาลล่างทั้งสองเห็นต้องกันว่าไม่ใช่เครื่องมือที่ใช้ในการเล่นโดยเฉพาะและไม่ควรริบ โจทก์ฎีกาว่าควรริบ
ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 644/2493อัยการนครนายกโจทก์นายเหลียวตุง แซ่อึ้ง ที่ 1 นายเซี้ยว แซ่เอี๊ยว ที่ 2 นายยัน เต็งสกุล ที่ 3 นายซำ แซ่บ่าง ที่ 4จำเลยนายเม่งเอี่ยม แซ่ตั้ง ที่ 5 นายแมว แซ่โล้ว ที่ 6จำเลย กฎหมายลักษณะอาญา ม. 27 (1) ป.วิ.อ. ม. 218, ม. 216 พ.ร.บ.การพนัน พ.ศ.2478 เมื่อศาลล่างทั้งสองเห็นต้องกันว่า เครื่องมือที่ใช้ในการเล่นการพนันอย่างใดไม่ควรริบโจทก์ฎีกาว่าเป็นของควรริบตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 27(1) นั้น เป็นการคัดค้านดุลพินิจของศาลเป็นฎีกาในข้อเท็จจริงต้องห้ามโจทก์หาว่าจำเลยสมคบกันเล่นการพนันไพ่ผ่องจีนโดยไม่รับอนุญาต จำเลยรับสารภาพมีปัญหามาสู่ศาลฎีกาเฉพาะแต่ข้อให้ริบของกลาง คือ โต๊ะสำหรับรองในการเล่นโดยเฉพาะ 1 โต๊ะ เก้าอี้นั่งสำหรับเล่น 6 ตัว และตะเกียงหลอดจุดในการเล่น 1 ดวง ซึ่งศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์เห็นต้องกันว่า ไม่ควรริบโดยไม่ใช่เครื่องมือที่ใช้ในการเล่นโดยเฉพาะ และศาลอุทธรณ์เห็นว่า ศาลมีอำนาจใช้ดุลพินิจจะริบหรือไม่ก็ได้โจทก์ฎีกาว่า ของกลาง 3 สิ่งนี้เป็นของกลางเป็นของควรริบตามกฎหมายอาญา มาตรา 27(1)ศาลฎีกาเห็นว่า ตามฎีกาโจทก์ก็ยอมรับว่าเครื่องมือที่ใช้ในการเล่นการพนันเป็นของควรริบตามกฎหมายอาญา มาตรา 27(1) ซึ่งหมายความว่า ศาลอาจใช้ดุลพินิจให้ริบหรือไม่ก็ได้ ฎีกาโจทก์จึงเป็นการคัดค้านดุลพินิจของศาล นับว่าเป็นฎีกาในข้อเท็จจริงต้องห้ามฎีกาตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 218ให้ยกฎีกาโจทก์(ดุลยทัณฑ์ชนาณัติ-จำรูญเนติศาสตร์-นนทปัญญา)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุรายการที่ 1/ ของหน้าที่ 1 พิมพ์คำพิพากษาปิดฉบับย่อ