การเช่าตึกเพื่อการค้าโดยผู้เช่าไม่ได้อยู่อาศัยเอง ไม่ถือเป็นการเช่าเคหะตาม พ.ร.บ.ควบคุมค่าเช่าในภาวะคับขัน พ.ศ. 2489
การใช้อยู่อาศัยหรือไม่ ต้องถือตามความจริง หาใช่พิเคราะห์ตามลักษณะของอาคารว่า เพียงแต่ตามปกติใช้เป็นที่อยู่อาศัยไม่
การเช่าตึกเพื่อการค้า โดยผู้เช่าไม่ได้อยู่อาศัยด้วยตนเอง ไม่ถือเป็นการเช่าเคหะตามพระราชบัญญัติควบคุมค่าเช่า จำเลยไม่ได้รับความคุ้มครอง พิพากษายืนให้จำเลยและบริวารออกจากที่เช่า
จำเลยเช่าตึกของโจทก์ประกอบการค้า เป็นร้านสาขาของจำเลย และให้ครอบครัวลูกจ้างของจำเลยอยู่ ส่วนตัวจำเลยอาศัยอยู่อีกแห่งหนึ่งต่างหาก
ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 800/2493นายดำรง หรือกวนหา ตันทัยย์โจทก์นายเต็กเมง แซ่อึ๋งจำเลย พ.ร.บ.ควบคุมค่าเช่าในภาวะคับขัน พ.ศ.2489 การใช้อยู่อาศัยหรือไม่ต้องถือตามความจริง หาใช่พิเคราะห์ตามลักษณะอาการว่า เพียงแต่ตามปกติจะใช้อยู่อาศัยหรือไม่ เช่าตึกประกอบการค้าเป็นร้านสาขา ให้ครอบครัวลูกจ้างอยู่ส่วนตัวผู้เช่าอาศัยอยู่อีกแห่งหนึ่งต่างหากถือว่าเป็นการเช่าเพื่อการค้าเท่านั้นได้ความว่า จำเลยเช่าตึกของโจทก์ประกอบการค้า เป็นร้านสาขาของจำเลย และให้ครอบครัวลูกจ้างของจำเลยอยู่ ส่วนตัวจำเลยอาศัยอยู่อีกแห่งหนึ่งต่างหาก โจทก์บอกเลิกสัญญา จำเลยไม่ออกจากที่เช่า โจทก์จึงฟ้องขับไล่จำเลยต่อสู้ว่า ได้รับความคุ้มครองตามพระราชบัญญัติควบคุมค่าเช่า ฯลฯศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้องศาลอุทธรณ์พิพากษากลับ ให้จำเลยและบริวารออกจากที่เช่าจำเลยฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า การใช้อยู่อาศัยหรือไม่ ต้องถือตามความจริงหาใช่พิเคราะห์ตามลักษณะของอาคารว่า เพียงแต่ตามปกติใช้เป็นที่อยู่อาศัยไม่ ตามข้อเท็จจริงดังกล่าวเห็นได้ว่า จำเลยเช่าเพื่อการค้าเท่านั้น จำเลยหาได้ใช้อาศัยอยู่ด้วยไม่ ตึกรายนี้จึงไม่ได้ชื่อว่าเป็นเคหะตาม พระราชบัญญัติควบคุมค่าเช่าฯจึงพิพากษายืน(นาถปรีชา-ธรรมบัณฑิตสิทธิศฤงคาร-นนทประชา)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุรายการที่ 1/ ของหน้าที่ 1 พิมพ์คำพิพากษาปิดฉบับย่อ