การตัดไม้สักในที่ดินที่ได้มาตามกฎหมายที่ดินแล้ว เป็นความผิดตามพระราชบัญญัติป่าไม้ พ.ศ. 2484 หรือไม่
ที่ดินที่ได้มีบุคคลได้มาตามกฎหมายที่ดินแล้ว ย่อมไม่เป็นป่าตามพระราชบัญญัติป่าไม้ พ.ศ. 2484 มาตรา 4(1) ผู้ใดตัดไม้ประเภทหวงห้ามในที่ดินนั้น จึงไม่ผิดตามพระราชบัญญัติป่าไม้
พิพากษายืน (ยกฟ้องจำเลยทั้งสอง)
จำเลยตัดฟันไม้สักในที่ดินของนายเทียนชัย ซึ่งเป็นที่ดินที่ได้มาตามกฎหมายที่ดินแล้ว โดยไม่ได้รับอนุญาตจากเจ้าพนักงาน
ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 938/2493อัยการนครสวรรค์โจทก์นายชอบ สุทธิภาค ที่ 1 นายเทียนชัย ฮุนนางกูร ที่ 2จำเลย ป.พ.พ. ม. 1304 พ.ร.บ.ออกโฉนดที่ดิน (ฉบับที่ 6) พ.ศ.2479 พ.ร.บ.ป่าไม้ พ.ศ.2484 ที่ดินที่ได้มีบุคคลได้มาตามกฎหมายที่ดินแล้ว ย่อมไม่เป็นป่าตามพระราชบัญญัติป่าไม้ 2484 มาตรา 4(1) ผู้ใดตัดไม้ประเภทหวงห้ามในที่ดินนั้น จึงย่อมไม่ผิดตามพระราชบัญญัติป่าไม้ พฤติการณ์ที่ถือว่า ได้ที่ดินมาตามกฎหมายที่ดินแล้วโจทก์ฟ้องหาว่า จำเลยสมคบกันจ้างคนงานตัดฟันไม้สักซึ่งเป็นไม้ประเภทหวงห้าม โดยไม่ได้รับอนุญาตจากเจ้าพนักงานเจ้าหน้าที่ จึงขอให้ลงโทษตามพระราชบัญญัติป่าไม้ 2484จำเลยต่อสู้ว่า ตัดไม้ในที่ของนายเทียนชัยจำเลยศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษนายเทียนชัยตามฟ้อง ยกฟ้องนายชอบ ศาลอุทธรณ์พิพากษายกฟ้องนายเทียนชัยด้วยโจทก์ฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า ข้อเท็จจริงได้ความว่า ที่ที่จำเลยตัดไม้รายนี้เป็นที่ที่ได้มีบุคคลได้มาตามกฎหมายที่ดินแล้ว จึงไม่เป็นป่าตามพระราชบัญญัติป่าไม้ 2484 มาตรา 4(1) คดีโจทก์เป็นอันฟังไม่สมฟ้องว่า จำเลยตัดฟันไม้ในป่าอันจะพึงมีความผิดตามที่โจทก์อ้างพิพากษายืน(มนูกิจวิมลอรรถ-เลขวณิชธรรมวิทักษ์-นาถปริญญา)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุรายการที่ 1/ ของหน้าที่ 1 พิมพ์คำพิพากษาปิดฉบับย่อ