สิทธิในการจับจองที่ดินสิ้นสุดลงเมื่อผู้ขอใบเหยียบย่ำไม่ทำประโยชน์ในที่ดินภายใน 2 ปี
ผู้ขอใบเหยียบย่ำที่ดินแล้วไม่ทำประโยชน์ใน 2 ปี ย่อมสิ้นสิทธิแห่งการจับจองที่ดินนั้นตามพระราชบัญญัติออกโฉนดที่ดิน (ฉบับที่ 6) พ.ศ.2479 มาตรา 9 และจะอ้างว่าผู้อื่นเหยียบย่ำที่ดินนั้นไม่ชอบด้วยกฎหมายไม่ได้
พิพากษายืนตามศาลอุทธรณ์ ให้ยกฟ้องโจทก์
โจทก์ขอใบเหยียบย่ำที่ดินพิพาทไว้แล้วไม่ทำประโยชน์ใน 2 ปี ที่พิพาทว่างเปล่าปราศจากการครอบครองของโจทก์ ต่อมาจำเลยขอใบเหยียบย่ำที่ดินทับที่ของโจทก์
ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1001/2493นายเล่ง ซุยจินาโจทก์นายหน่วง อักษรสมจำเลย พ.ร.บ.ออกโฉนดที่ดิน (ฉบับที่ 6) พ.ศ.2479 ขอใบเหยียบย่ำแล้วไม่ทำประโยชน์ใน 2 ปี ย่อมสิ้นสิทธิแห่งการจับจองที่ดินนั้นแล้ว เมื่อเจ้าพนักงานออกใบเหยียบย่ำในที่ดินนั้นให้ผู้อื่นจับจองต่อไป ผู้ได้รับใบเหยียบย่ำเดิมจะขัดขวางไม่ได้โจทก์ฟ้องว่า จำเลยขอใบเหยียบย่ำที่ดินทับที่ของโจทก์ ขอให้ศาลพิพากษาว่าที่พิพาทเป็นของโจทก์ ห้ามจำเลยเกี่ยวข้องศาลชั้นต้นฟังว่าที่พิพาทอยู่ในใบเหยียบย่ำของโจทก์จริงแต่ที่วิวาทว่างเปล่า ปราศจากการครอบครองโจทก์หมดสิทธิ พิพากษายกฟ้องศาลอุทธรณ์พิพากษายืนโจทก์ฎีกาศาลฎีกาเห็นว่าโจทก์ขอใบเหยียบย่ำไว้แล้วไม่ทำประโยชน์ใน 2 ปี โจทก์สิ้นสิทธิแห่งการจับจองที่ดินตามพระราชบัญญัติออกโฉนดที่ดิน (ฉบับที่ 6) 2479 มาตรา 9 โจทก์จะอ้างว่าจำเลยเหยียบย่ำที่พิพาทไม่ชอบด้วยกฎหมายไม่ได้ พิพากษายืน(มนูกิจวิมลอรรถ-เลขวณิชธรรมวิทักษ์-นาถปริญญา)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุรายการที่ 1/ ของหน้าที่ 1 พิมพ์คำพิพากษาปิดฉบับย่อ