ฎีกาที่ คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1402/2493

ประเด็นกฎหมาย

การเช่าที่ดินและสิ่งปลูกสร้างเพื่อทำคานเรือ ไม่ใช่การเช่าเพื่ออยู่อาศัย จึงไม่อยู่ในความคุ้มครองตามพระราชบัญญัติควบคุมค่าเช่าในภาวะคับขัน พ.ศ.2489 และ

หลักกฎหมาย

การเช่าที่ดินและสิ่งปลูกสร้างเพื่อทำคานเรือ ไม่ใช่การเช่าเพื่ออยู่อาศัย จึงไม่อยู่ในข่ายคุ้มครองตามพระราชบัญญัติควบคุมค่าเช่าในภาวะคับขัน พ.ศ.2489 และเมื่อสัญญาเช่าครบกำหนด โจทก์สามารถฟ้องขับไล่ได้โดยไม่ต้องบอกกล่าวล่วงหน้า

คำวินิจฉัย

พิพากษายืนตามศาลอุทธรณ์ ให้โจทก์ชนะคดี

ข้อเท็จจริงสำคัญ

โจทก์ฟ้องขับไล่จำเลยซึ่งเช่าที่ดินและสิ่งปลูกสร้างเพื่อทำคานซ่อมเรือ มีกำหนด 2 ปี ครบกำหนดสัญญาแล้ว จำเลยไม่ยอมออก จำเลยให้การว่า ที่เช่าใช้ทำเป็นคานเรือและปลูกสร้างโรงเรือนใช้เป็นที่อยู่อาศัยและประกอบธุรกิจการค้ามาก่อนโจทก์ซื้อ ศาลฎีกาวินิจฉัยว่าคำให้การของจำเลยไม่แสดงว่าจำเลยเช่าเป็นที่อยู่อาศัย จ

กฎหมายที่เกี่ยวข้อง

เนื้อหาคำพิพากษา (บางส่วน)

ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1402/2493นายเล็ก เคียงศิริโจทก์นายเม่งกัก แซ่จึงจำเลย พ.ร.บ.ควบคุมค่าเช่าในภาวะคับขัน พ.ศ.2489 ป.วิ.พ. ม. 84, ม. 172, ม. 177, ม. 183โจทก์ฟ้องกล่าวว่า จำเลยเช่าที่ดินและสิ่งปลูกสร้างเพื่อทำคานเรือ จำเลยให้การรับในข้อนี้แล้ว ให้การต่อไปอีกว่า ที่ซึ่งจำเลยเช่านี้ใช้ทำเป็นคานเรือและปลูกสร้างโรงเรือนใช้เป็นที่อยู่อาศัยและประกอบธุรกิจการค้ามาก่อนโจทก์ซื้อ ถือว่าคำให้การดังกล่าวไม่แสดงว่าจำเลยเช่าเป็นที่อยู่อาศัยอันจะอยู่ในข่ายคุ้มครองตาม พ.ร.บ.ควบคุมค่าเช่าฯลฯ คดีจึงไม่มีประเด็นที่จำเลยจะพึงอ้างว่าได้รับความคุ้มครองจาก พ.ร.บ.ควบคุมค่าเช่าฯจำเลยรับว่าอยู่ในที่ดินของโจทก์ จำเลยอ้างความคุ้มครองตาม พ.ร.บ.ควบคุมค่าเช่าฯ ซึ่งฟังไม่ได้ โจทก์ไม่จำต้องสืบถึงการละเมิดและค่าเสียหายที่ฟ้อง ถือว่าจำเลยไม่ต่อสู้ว่า ตนมีสิทธิจะอยู่ได้อย่างไรและไม่ได้ยกข้อคำนวณค่าเสียหายขึ้นต่อสู้โจทก์ฟ้องว่า จำเลยเช่าที่ดินและสิ่งปลูกสร้างของโจทก์เพื่อทำคานซ่อมเรือมีกำหนด 2 ปีครบกำหนดสัญญาแล้ว โจทก์ไม่ประสงค์ให้จำเลยเช่าต่อไป จึงแจ้งให้จำเลยทราบ จำเลยไม่ยอมออกโจทก์จึงฟ้องขอให้ขับไล่ และเรียกค่าเสียหายจำเลยให้การว่า ได้ทำสัญญาเช่าจริง และให้การต่อไปว่า ที่ซึ่งจำเลยเช่านี้ ใช้ทำเป็นคานเรือและปลูกสร้างโรงเรือน ใช้เป็นที่อยู่อาศัยและประกอบธุรกิจการค้ามาก่อนโจทก์ซื้อศาลชั้นต้นงดสืบพยาน แล้ววินิจฉัยว่า การเช่าครบกำหนดตามสัญญาเช่าแล้ว จำเลยไม่ส่งมอบทรัพย์ที่เช่าคืนตามสัญญาพิพากษาให้โจทก์ชนะคดีศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า ตามฟ้องโจทก์กล่าวว่า จำเลยเช่าที่ดินและสิ่งปลูกสร้างเพื่อทำคานเรือ จำเลยให้การรับในข้อนี้แล้ว จำเลยให้การต่อไปว่า ที่ซึ่งจำเล