ฎีกาที่ คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 251/2492
กฎหมายที่เกี่ยวข้อง
เนื้อหาคำพิพากษา (บางส่วน)
ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 251/2492นางกิ้มนึ้ง ชิ้นในเมืองโจทก์นางลมัย อรรถสิสถ์ ที่ 1 นางวงส์ ที่ 2จำเลย ป.พ.พ. ม. 544, ม. 1336 พ.ร.บ.ควบคุมค่าเช่าในภาวะคับขัน พ.ศ.2489 ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ก็ดี พระราชบัญญัติควบคุมค่าเช่าฯก็ดีย่อมไม่ให้ความคุ้มครองแก่ผู้เช่าที่เอาห้องไปให้ผู้อื่นเช่าช่วงโดยไม่ได้รับความยินยอมจากผู้ให้เช่าเดิมโจทก์ฟ้องว่า จำเลยที่ 1 ได้ทำสัญญาเช่าห้องของโจทก์ จำเลยมิได้ปฏิบัติตามข้อสัญญาหลายข้อ และเอาห้องรายนี้ไปให้จำเลยที่ 2 เช่าช่วง โดยไม่ได้รับความยินยอมของโจทก์ จึงขอให้ขับไล่ และเรียกค่าเสียหาย จำเลยให้การว่าจำเลยที่ 2 เป็นบริวารของจำเลยที่ 1 มิใช่ผู้เช่าช่วง จำเลยได้รับความคุ้มครองจากพระราชบัญญัติควบคุมค่าเช่า และโจทก์มิได้เสียหาย ศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้องศาลอุทธรณ์พิพากษากลับ ให้ขับไล่จำเลยแต่ยกข้อค่าเสียหายจำเลยฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ทางพิจารณาที่ปรากฏมีเหตุพอให้ชี้ว่าได้มีการให้เช่าช่วงจริง ฎีกาจำเลยมิได้โต้เถียงความข้อนี้ประการใดการให้เช่าช่วงนี้ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ก็ดี และพระราชบัญญัติควบคุมค่าเช่าฯ ก็ดีไม่คุ้มครองถึงพิพากษายืน(ธรรมบัณฑิตสิทธิศฤงคาร-นาถปรีชา-นนทปัญญา)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุรายการที่ 1/ ของหน้าที่ 1 พิมพ์คำพิพากษาปิดฉบับย่อ