ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1179/2540นาง ยุพิน สิงห์ทิศโจทก์บริษัท โรงงาน ส่งเสริมไทยอุตสาหกรรม จำกัดจำเลย พ.ร.บ.แรงงานสัมพันธ์ พ.ศ.2518 ม. 20 ประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง การคุ้มครองแรงงาน ข้อ 47 (4)โจทก์เข้าทำงานเป็นลูกจ้างจำเลยตั้งแต่เดือนกรกฎาคม2522จำเลยให้โจทก์ปฏิบัติหน้าที่พนักงานทอผ้าในแผนกทอผ้าตลอดมาการปฏิบัติงานที่แผนกสวัสดิการทั่วไปคือทำงานตักขยะตักเศษด้ายขึ้นมาจากท้องร่องรอบๆโรงงานและกวาดขยะเน่าในโกดังซึ่งมีลักษณะงานแตกต่างจากที่โจทก์ได้ปฏิบัติหน้าที่เดิมที่แผนกทอผ้ามากถือว่าเป็นการเปลี่ยนแปลงหน้าที่การงานในส่วนสำคัญและเป็นการย้ายลูกจ้างไปทำงานในตำแหน่งหน้าที่การงานที่ต่ำกว่าเดิมคำสั่งเปลี่ยนแปลงหน้าที่โจทก์จากงานทอผ้าไปทำงานแผนกสวัสดิการทั่วไปจึงเป็นคำสั่งที่ไม่เป็นธรรมการที่จำเลยมีคำสั่งเปลี่ยนหน้าที่โจทก์จากทอผ้าไปทำงานแผนกสวัสดิการทั่วไปแม้โจทก์ไม่ปฏิบัติตามโดยจำเลยได้ตักเตือนแล้วก็ตามกรณียังถือไม่ได้ว่าโจทก์ฝ่าฝืนคำสั่งของจำเลยโจทก์ฟ้องว่า เมื่อวันที่ 22 กรกฎาคม 2522 จำเลยจ้างโจทก์ทำงานในตำแหน่งแผนกทอผ้า ทำหน้าที่ทอผ้า กำหนดจ่ายค่าจ้างทุกวันที่ 5 และ 20 ของเดือน ต่อมาวันที่ 23 กันยายน 2538 จำเลยเลิกจ้างโจทก์เพราะโจทก์ขัดคำสั่งผู้บังคับบัญชาและขาดงาน 2 วันซึ่งไม่เป็นความจริง การเลิกจ้างของจำเลยเป็นการเลิกจ้างที่ไม่เป็นธรรม โจทก์ทำงานมากกว่าสามปี มีสิทธิได้รับค่าชดเชยสินจ้างแทนการบอกกล่าวล่วงหน้า ค่าชดเชยพิเศษ และค่าเสียหายจากการเลิกจ้างไม่เป็นธรรม และจำเลยค้างจ่ายค่าจ้างโจทก์ตั้งแต่วันที่ 16 ถึง 23 กันยายน 2538 รวม 6 วัน ขอให้บังคับจำเลยชำระเงิน 138,864 บาทพร้อมดอกเบี้ยอัตราร้อยละเจ็ดครึ่งต่อปี นับแต่วันฟ้องเป็นต้นไปจนกว่าชำระเสร็จแก่โ