ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 485/2492อัยการนครปฐมโจทก์นายไท้คุน แซ่อึ้งจำเลย พ.ร.บ.สำรวจและห้ามกักกันข้าว พ.ศ.2489 กฎหมายลักษณะอาญา ม. 60, ม. 61ความผิดฐานพยายามที่ได้บัญญัติไว้ในภาค 1 แห่งกฎหมายลักษณะอาญา ย่อมนำมาใช้ในพ.ร.บ.สำรวจและห้ามกักกันข้าวได้ ปรากฏตามคำพยานโจทก์ว่า จำเลยซื้อข้าวในอำเภอบางเลนเพียงเกวียนเดียว อีก 25 เกวียนจำเลยแสดงไม่ได้ว่าซื้อมาจากที่ใด แต่ปรากฏว่าเจ้าพนักงานจับข้าวทั้ง 26 เกวียนได้ในอำเภอบางเลน กำลังจะเอาออกนอกเขตอำเภอบางเลน การที่ศาลพิพากษาว่า จำเลยนำข้าว 26 เกวียนออกนอกเขต จึงไม่ใช่การวินิจฉัยคำพยานหลักฐานนอกสำนวน จำเลยนำข้าวออกนอกเขตอีก 8 เส้นจะพ้นเขตอำเภอบางเลนถ้าหากเจ้าพนักงานไม่จับจำเลยได้เสียก่อน จำเลยก็นำข้าวออกไปได้สำเร็จการกระทำของจำเลยผ่านขั้นตระเตรียมการเข้าขั้นพยายามแล้วโจทก์ฟ้องหาว่า จำเลยบังอาจลักลอบนำข้าวเปลือกรวม 26 เกวียนบรรทุกเรือขนย้ายออกจากเขตอำเภอบางเลนอันเป็นเขตสำรวจและห้ามขนย้ายข้าวเพื่อนำเข้าไปในเขตอำเภอบางบัวทองจังหวัดนนทบุรีโดยมิได้รับอนุญาต แต่ได้ถูกจับเสียก่อนที่จะพ้นเขตจังหวัดนครปฐมขอให้ลงโทษ จำเลยให้การปฏิเสธ ต่อสู้ว่าเป็นการขนย้ายข้าวในจังหวัดเดียวกัน และมีหนังสืออนุญาตของกรมการอำเภอให้ทำการขนย้ายข้าวด้วย ศาลชั้นต้นฟังว่าจำเลยขนย้ายข้าว 1 เกวียนออกนอกเขตกักกันพิพากษาลงโทษจำเลยตามพระราชบัญญัติสำรวจและห้ามกักกันข้าว 2489 มาตรา 10, 13 ทวิประกอบกับกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 60 ให้ปรับ 600 บาท ริบข้าวเปลือก 1 เกวียน ยกข้อหาข้อริบเรือ ศาลอุทธรณ์ฟังว่า จำเลยพยายามนำข้าวออกนอกเขต 26 เกวียนตามฟ้อง ให้จำคุก 6 เดือน ปรับ 2,000 บาท กับริบข้าวและเรือของกลางจำเลยฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ความผิดฐานพยายามนี้ ได้บ