ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1171/2492นายย่งฮวด หรือหย่งฮวด แซ่ตั้งโจทก์พระเจ้าวรวงศ์เธอพระองค์เจ้าหญิงเฉลิมเขตต์มงคล กับพระโอรสจำเลยโดยนายเจริญ รัตนาปนนท์ ผู้แทนจำเลยจำเลย ป.พ.พ. ม. 544 พ.ร.บ.ควบคุมค่าเช่าในภาวะคับขัน พ.ศ.2489 เช่าเคหะแล้วมิได้ใช้เป็นที่อยู่อาศัย โดยได้ให้ผู้อื่นเช่าช่วงไป ดังนี้ ย่อมไม่ได้รับความคุ้มครองจากพระราชบัญญัติควบคุมค่าเช่าในภาวะคับขัน 2489ความว่า โจทก์เช่าตึกรายพิพาทจากจำเลย แล้วโจทก์ได้ให้นายชำเช่าช่วงตึกรายพิพาทไป โดยได้รับความยินยอมจากจำเลย แต่โจทก์ยังคงเป็นผู้ชำระค่าเช่าให้แก่จำเลย ต่อมาจำเลยได้มีหนังสือถึงโจทก์ขอบอกเลิกสัญญาเช่า เมื่อครบกำหนดสัญญาเช่าแล้ว โจทก์จึงฟ้องขอให้แสดงว่าโจทก์เป็นผู้เช่าตึกรายพิพาทจากจำเลย โดยโจทก์มิได้ทำผิดสัญญาอย่างใด และโจทก์ได้รับความคุ้มครองตามพระราชบัญญัติควบคุมค่าเช่าฯ 2489 มาตรา 16 จำเลยให้การว่าโจทก์ไม่มีอำนาจและไม่ได้รับความคุ้มครองจากพระราชบัญญัติควบคุมค่าเช่าฯศาลชั้นต้นพิพากษาให้โจทก์ชนะคดีศาลอุทธรณ์พิพากษากลับ ให้ยกฟ้องโจทก์ฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า เคหะรายนี้ โจทก์มิได้ใช้เป็นที่อยู่อาศัยโดยโจทก์ได้ให้ผู้อื่นเช่าช่วงไปแล้ว โจทก์จึงไม่ได้รับความคุ้มครอง ตามพระราชบัญญัติควบคุมค่าเช่าฯ 2489พิพากษายืน(ประวัติ ปัตตพงศ์-ปรีชาวินิจฉัย-ศิลปสิทธิวินิจฉัย)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุรายการที่ 1/ ของหน้าที่ 1 พิมพ์คำพิพากษาปิดฉบับย่อ