ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1354/2492นายจำรัส คงเจริญ ที่ 1 นางเกลื่อน มารดา และโจทก์นางสาวประคอง บุตร ที่ 2โจทก์นายฉลอง สุวรรณโชติ ที่ 1 นายซ้อน สุวรรณโชติ ที่ 2จำเลย กฎหมายลักษณะเบ็ดเสร็จ ป.พ.พ. ม. 136, ม. 453, ม. 454, ม. 456, ม. 1382ที่พิพาทเป็นที่ว่างยังไม่ได้มีการปลูกสร้าง และไม่มีหนังสือสำคัญสำหรับที่ดิน แต่ปรากฏว่าอยู่ริมถนนหลวงในเขตเทศบาลและมีบ้านเรือนปลูกอยู่แล้วโดยรอบที่นี้จึงมีลักษณะเป็นที่บ้านบิดาโจทก์ได้ทำสัญญาขายที่พิพาทซึ่งไม่มีหนังสือสำคัญสำหรับที่ให้แก่จำเลย ทั้งยังได้ลงชื่อจำเลยไว้ในใบไต่สวนเพื่อรับโฉนดในภายหลัง และมอบให้จำเลยครอบครองโดยเปิดเผย ดังนี้ ตามพฤติการณ์แห่งรูปคดีเป็นที่พึงสันนิษฐานได้ว่า ถ้าคู่กรณีได้รู้ว่าหนังสือสัญญานี้ไม่สมบูรณ์ เป็นสัญญาซื้อขาย ก็คงจะได้ตั้งใจให้สมบูรณ์เป็นสัญญาจะขาย กรณีเข้าลักษณะตามบทบัญญัติแห่งประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 136โจทก์ฟ้องว่า ที่ดินบ้านแปลงหนึ่งเป็นของ ร.ต.ต.นุ่มบิดาโจทก์บัดนี้ ร.ต.ต.นุ่มวายชนม์แล้ว จำเลยที่ 1 ประกาศขอโอนขายให้แก่จำเลยที่ 2 ขอให้ศาลแสดงว่าที่บ้านรายนี้เป็นของ ร.ต.ต.นุ่ม และตกเป็นมรดกได้แก่โจทก์ จำเลยต่อสู้ว่า ที่พิพาทเป็นที่มือเปล่า ร.ต.ต.นุ่มได้ขายให้แก่จำเลยที่ 1 และยังได้นำเจ้าพนักงานที่ดินไปรังวัดใส่ชื่อจำเลยที่ 1 ไว้ในใบไต่สวนเพื่อรับโฉนดในภายหลังทั้งมอบให้จำเลยเข้าครอบครองโดยเปิดเผยเป็นเวลา 4 ปี จำเลยย่อมได้สิทธิตามกฎหมาย และฟ้องแย้งขอศาลบังคับให้โจทก์ทำนิติกรรมโอนกรรมสิทธิ์ให้แก่จำเลยที่ 1 ด้วยโจทก์แก้ฟ้องแย้งว่าสัญญาที่จำเลยอ้างเป็นสัญญาปลอมมิฉะนั้นเป็นโมฆะตาม ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 456 จำเลยใช้สิทธิครอบครองไม่ถึง 10 ปี ยังไม่ได้กรรมสิทธิ์ นาง