ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1359/2492อัยการนครปฐมโจทก์นางสาวจำเนียร แซ่เฮง ที่ 1 นายเจริญ แซ่เฮง ที่ 2จำเลย พ.ร.บ.สำรวจและห้ามกักกันข้าว พ.ศ.2489 กฎหมายลักษณะอาญา ม. 27จำเลยได้จ้างรถยนต์บรรทุกข้าวสารออกนอกเขตห้ามขนย้ายข้าวโดยไม่ได้รับอนุญาต เมื่อปรากฏว่าเจ้าของรถยนต์ไม่มีส่วนรู้เห็นในการกระทำผิดแล้ว ก็ต้องคืนรถยนต์ให้แก่เจ้าของรถยนต์ไปจำเลยจ้างรถยนต์บรรทุกข้าวสารออกนอกเขตห้ามขนย้ายข้าว โดยเจ้าของรถได้ถามจำเลยว่ามีใบอนุญาตไหม จำเลยว่ามีแล้วเจ้าของรถจึงรับจ้างบรรทุกไป ดังนี้ ฟังได้ว่าเจ้าของรถมิได้กระทำผิดร่วมกับจำเลยโจทก์ฟ้องหาว่าจำเลยที่ 2 ได้นำรถยนต์ของตนรับจ้างบันทุกข้าวสารของจำเลยที่ 1 ออกนอกเขตจังหวัดนครปฐมโดยมิได้รับอนุญาตขอให้ลงโทษ และริบของกลาง จำเลยที่ 1 รับสารภาพ แต่จำเลยที่ 2 ปฏิเสธว่ามิได้สมคบกับจำเลยที่ 1 เป็นแต่จำเลยที่ 1 มาจ้างรถยนต์ให้บรรทุกข้าวสารไปที่บ้านโป่งและจำเลยที่ 1 ว่ามีใบอนุญาตแล้วศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยมีความผิดตามฟ้อง ให้ปรับจำเลยคนละ 2,000 บาท ลดโทษจำเลยที่ 1 กึ่งหนึ่ง จำเลยที่ 2 หนึ่งในสี่คงปรับจำเลยที่ 1 1,000 บาท จำเลยที่ 2 1,500 บาท ข้าวสารรถยนต์ริบ และจ่ายเงินรางวัลนำจับศาลอุทธรณ์แก้ ให้ยกฟ้องจำเลยที่ 2 คืนรถยนต์ให้จำเลยที่ 2โจทก์ฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า จำเลยที่ 1 มาจ้างจำเลยที่ 2 ให้บรรทุกข้าวสารไปบ้านโป่ง จำเลยที่ 2 ก็ถามว่ามีใบอนุญาตไหม จำเลยที่ 1 ว่ามีแล้ว และในวันที่บรรทุกข้าวสารรายนี้ไปก็เป็นเวลากลางวัน คดีฟังไม่ได้ว่าจำเลยที่ 2 ได้สมคบกับจำเลยที่ 1 กระทำผิดด้วยพิพากษายืน(เลขวณิชธรรมวิทักษ์-มนูภันย์วิมลสาร-ดุลยทัณฑ์ชนาณัติ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเล