ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1795/2492อัยการสงขลาโจทก์นายตะลิบซิงห์จำเลย พ.ร.บ.ควบคุมเครื่องอุปโภคบริโภคและของอื่น ๆ ในภาวะคับขัน พ.ศ.2488 การยักย้ายสิ่งของที่ควบคุมนั้น หมายถึงการยักย้ายจากสถานที่เก็บหรือที่กักขังเดิมไปที่อื่น อันจะทำให้ปริมาณสิ่งของนั้นคลาดเคลื่อนสูญหายไปไม่หมายถึงพาเคลื่อนที่ไปใช้สอยตามปกติ แล้วนำมาไว้ที่เดิมคณะกรมการจังหวัดห้ามเคลื่อนย้ายโค โดยไม่ได้รับอนุญาตมิให้ห้ามใช้ด้วยนั้นเมื่อเจ้าของนำสัตว์ไปใช้สอยตามปกติ ย่อมไม่มีความผิดได้ความตามโจทก์ฟ้อง จำเลยให้การรับว่าจำเลยใช้โค 2 ตัว ของจำเลยลากเกวียนรับจ้างบันทุกจากอำเภอหาดใหญ่ไปอำเภอสะเดาแล้วจะพากลับมาอำเภอหาดใหญ่ โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยฐานยักย้ายสัตว์ไม่รับอนุญาต และไม่แจ้งปริมาณโคอีก 2 ตัว จำเลยรับว่าเป็นของผู้อื่นศาลชั้นต้นเห็นว่า ไม่เป็นการยักย้าย หรือเคลื่อนย้าย และจำเลยไม่มีหน้าที่ต้องแจ้งปริมาณพิพากษายกฟ้อง คืนโคของกลางให้จำเลยและเจ้าของศาลอุทธรณ์เห็นว่า จำเลยพาหรือเคลื่อนย้ายโค 2 ตัวโดยไม่ได้รับอนุญาตและไม่แจ้งปริมาณต่อเจ้าหน้าที่ทางอำเภอสะเดาในกำหนด พิพากษากลับให้ปรับจำเลยตามพระราชบัญญัติควบคุมเครื่องอุปโภคบริโภคฯ มาตรา 10, 17, 20 ริบโคของกลาง 2 ตัว จ่ายเงินสินบนและรางวัลนำจับ แต่มีความเห็นแย้งว่า จำเลยไม่ควรมีผิดจำเลยฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า จำเลยพาโค 2 ตัวเข้ามา ในเขตอำเภอสะเดาไม่ทันถึง 2 วัน ยังอยู่ในกำหนดที่จะแจ้งปริมาณ ส่วนข้อหาว่าเคลื่อนย้ายโคนั้นเห็นว่าตามประกาศที่ห้ามเคลื่อนย้ายคือห้ามยักย้ายนั่นเอง ยักย้ายหมายถึงการย้ายจากสถานที่เก็บหรือกักขังเดิมไปที่อื่น อันจะทำให้ปริมาณหรือสถานที่เก็บที่กักขังสิ่งของนั้นคลาดเคลื่อนสูญหายไป ไม่หมายถึงการพาเคลื่อนที่เนื่องจากการใช้สอย