ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1850/2492ห้างหุ้นส่วนสามัญเบอร์ลี่ยุคเกอร์แอนด์กำปะนีโจทก์โดยนางแมรี่ เบอร์ลี่ นายแอลเบอร์ต เบอร์ลี่โจทก์นายเอ็ดวาร์ด ยุคเกอรี์ ผู้เป็นหุ้นส่วนโจทก์บริษัทโรงเลื่อยจักรหย่วนพงษ์หลี จำกัดจำเลยบริษัทธนาคารกรุงเทพฯพาณิชย์การ จำกัดผู้ร้อง ป.วิ.พ. ทรัพย์ที่ยึดไว้ก่อนคำพิพากษาซึ่งคู่ความได้รับอนุญาตจากศาลเอาไปจำหน่ายแล้วนำเงินมาวางศาล ให้เรียกค่าธรรมเนียมชั้นบังคับคดี ร้อยละ 3.5 ตามตาราง 5หมายเลข2ชั้นนี้ ปัญหามีเพียงว่า คู่ความและผู้ร้องได้ตกลงกันขอเอาทรัพย์ที่ยึดไว้ก่อนคำพิพากษาไปขาย แล้วจะนำเงินมาวางศาลศาลอนุญาต ขายได้แล้วควรจะเรียกค่าธรรมเนียมในชั้นบังคับคดีในอัตราเท่าใดศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์วินิจฉัยต้องกัน ให้เรียกค่าธรรมเนียม 100 ละ 5 ตามอัตราค่าธรรมเนียมหมายเลข 1 แห่งตาราง 5โจทก์และผู้ร้องฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า ความในตาราง 5 ข้อ 1 หมายถึง ขายทอดตลาดหรือจำหน่ายโดยเจ้าพนักงานบังคับคดี แต่กรณีนี้เจ้าพนักงานบังคับคดีมิได้ขาย หรือจำหน่าย จึงไม่เข้าอยู่ในข้อนี้ หรือข้อ 3 รูปคดีเข้าข้อ 2 เพราะคู่ความตกลงกันไปขายทรัพย์โดยลำพังด้วยความยินยอมของศาลพิพากษาแก้ ให้เรียกค่าธรรมเนียม 100 ละ 3 ครึ่ง(ธรรมบัณฑิต-นาถปรีชา-นนทปัญญา)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุรายการที่ 1/ ของหน้าที่ 1 พิมพ์คำพิพากษาปิดฉบับย่อ