ฎีกาที่ คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 178/2491

ประเด็นกฎหมาย

สถานที่เช่าที่ใช้เป็นสาขาสำนักงานของบริษัทและสำหรับเสมียนพนักงานอยู่อาศัย เป็นเคหะตามพระราชบัญญัติควบคุมค่าเช่าในภาวะคับขัน พ.ศ.2489 หรือไม่

หลักกฎหมาย

สถานที่เช่าที่คู่กรณีรู้กันในเวลาเช่าว่าจะใช้เป็นที่อาศัย ย่อมเป็นเคหะตามพระราชบัญญัติควบคุมค่าเช่าในภาวะคับขัน พ.ศ.2489

คำวินิจฉัย

สถานที่เช่าดังกล่าวเป็นเคหะตามพระราชบัญญัติควบคุมค่าเช่าในภาวะคับขัน พ.ศ.2489 ศาลฎีกาพิพากษายืนตามศาลอุทธรณ์ให้ยกฟ้องโจทก์

ข้อเท็จจริงสำคัญ

จำเลยเป็นบริษัทจำกัดเช่าสถานที่เพื่อใช้เป็นสาขาสำนักงานของบริษัทและสำหรับเสมียนพนักงานของบริษัทอยู่อาศัย โดยในเวลาเช่าคู่กรณีรู้กันว่าสถานที่เช่าจะใช้เป็นที่อาศัยด้วย

เนื้อหาคำพิพากษา (บางส่วน)

ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 178/2491นางเทียมมณี สิริวงศ์โจทก์บริษัทแร่และยางไทย จำกัดจำเลย พ.ร.บ.ควบคุมค่าเช่าในภาวะคับขัน พ.ศ.2489 บริษัทจำกัดเช่าสถานที่เป็นสาขาสำนักงานของบริษัทและสำหรับเสมียนพนักงานของบริษัทอยู่อาศัย เวลาเช่ากันนั้นรู้กันอยู่ว่าจะใช้เป็นที่อาศัยดังนี้สถานที่เช่านั้นย่อมเป็นเคหะตามความใน พระราชบัญญัติควบคุมค่าเช่าฯลฯ 2489โจทก์ฟ้องขับไล่จำเลย ซึ่งเป็นบริษัทจำกัดให้ออกจากสถานที่เช่าศาลชั้นต้นเห็นว่า การเช่ารายนี้ไม่ได้รับความคุ้มครองจากพระราชบัญญัติควบคุมค่าเช่า ฯลฯ จึงพิพากษาขับไล่ศาลอุทธรณ์ พิพากษากลับให้ยกฟ้องโจทก์ฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า ทั้งสองฝ่ายรับกันว่าจำเลยได้เช่าสถานที่นี้สำหรับเป็นสาขาสำนักงานของบริษัท และสำหรับเสมียนพนักงานของบริษัทอยู่อาศัย ซึ่งเป็นที่เข้าใจว่าเวลาเช่ากันนั้น รู้กันอยู่ว่าจะใช้เป็นที่อาศัย สถานที่นี้จึงเป็นเคหะตามพระราชบัญญัติควบคุมค่าเช่า ฯลฯ 2489 จึงพิพากษายืน(จำรูญเนติศาสตร์-ธรรมบัณฑิต-มนูภันย์วิมลสาร)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุรายการที่ 1/ ของหน้าที่ 1 พิมพ์คำพิพากษาปิดฉบับย่อ