ปัญหาข้อกฎหมายว่าจำเลยเป็นผู้มีสันดานเป็นผู้ร้ายและควรลงโทษกักกันหรือไม่
การกระทำผิดฐานลักทรัพย์และวิ่งราวถึง 3 ครั้ง ถือว่าเป็นผู้มีสันดานเป็นผู้ร้ายตามพระราชบัญญัติกักกันผู้มีสันดานเป็นผู้ร้าย
ศาลฎีกาพิพากษาแก้ให้กักกันจำเลย 3 ปี ตามพระราชบัญญัติกักกันผู้มีสันดานเป็นผู้ร้าย มาตรา 8-9
จำเลยกระทำผิดฐานลักทรัพย์และวิ่งราวถึง 3 ครั้ง ระหว่าง พ.ศ. 2480 ถึง 2489
ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 194/2491อัยการกรมอัยการโจทก์นายวัน ซึมสุวรรณจำเลย พ.ร.บ.กักกันผู้มีสันดานเป็นผู้ร้าย พ.ศ.2479 ป.วิ.อ. ม. 218, ม. 220จำเลยทำผิดฐานลักทรัพย์และวิ่งราวมาถึง 3 ครั้ง ระหว่างพ.ศ.2480 ถึง 2489 ดังนี้นับว่าจำเลยเป็นผู้มีสันดานเป็นผู้ร้าย ควรลงโทษกักกันจำเลยแล้ว ศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษจำคุกจำเลย 1 ปี 4 เดือน เมื่อพ้นโทษแล้วให้กักกัน 3 ปี ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ไม่เพิ่มโทษกักกันดังนี้ถือว่าแก้มาก ฎีกาในข้อเท็จจริงได้ศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษฐานวิ่งราวทรัพย์ตามกฎหมายอาญา มาตรา 297 ให้จำคุก 1 ปี 4 เดือน เมื่อพ้นโทษให้ส่งไปกักกันอีก 3 ปี ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ ไม่เพิ่มโทษกักกัน โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า ตั้งแต่ พ.ศ. 2480 มาจน พ.ศ. 2489 จำเลยกระทำผิดฐานลักทรัพย์และวิ่งราวถึง 3 ครั้ง นับว่าจำเลยเป็นผู้มีสันดานเป็นผู้ร้ายตามพระราชบัญญัติกักกันผู้มีสันดานเป็นผู้ร้ายจึงพิพากษาแก้ให้กักกันจำเลย 3 ปีตาม พระราชบัญญัติกักกัน ฯลฯ มาตรา 8-9(ธรรมบัณฑิต-ประวัติ ปัตตพงศ์-ศิลปสิทธิวินิจฉัย)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุรายการที่ 1/ ของหน้าที่ 1 พิมพ์คำพิพากษาปิดฉบับย่อ