ฎีกาที่ คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 818/2491

ประเด็นกฎหมาย

สัญญาซื้อขายที่ดินที่มิได้จดทะเบียนต่อพนักงานเจ้าหน้าที่เป็นโมฆะ และผลของโมฆะกรรมที่คู่กรณีไม่ต้องกลับคืนสู่ฐานะเดิม

หลักกฎหมาย

นิติกรรมที่เป็นโมฆะมาแต่แรกนั้น กฎหมายมิได้บัญญัติให้คู่กรณีกลับคืนสู่ฐานะเดิม เพราะฐานะของคู่กรณีมิได้เคยเปลี่ยนแปลง การขอใบเหยียบย่ำไม่ก่อให้เกิดกรรมสิทธิ์ในที่ดิน การรื้อเรือนไม่ทำให้สภาพที่ดินเปลี่ยน และอายุความได้สิทธิครอบครองเพียงปีเดียวนำมาใช้บังคับไม่ได้

คำวินิจฉัย

พิพากษายืนตามศาลอุทธรณ์ ให้ยกฟ้องโจทก์ทั้งสอง ให้ที่ดินและสิ่งปลูกสร้างเป็นของจำเลยตามเดิม และให้โจทก์ที่ 1 ใช้ค่ารื้อเรือน 450 บาทแก่จำเลย

ข้อเท็จจริงสำคัญ

จำเลยขายที่ดินและเรือนแก่โจทก์ที่ 1 โดยมิได้จดทะเบียนต่อพนักงานเจ้าหน้าที่ สัญญาเป็นโมฆะ โจทก์ที่ 1 ขายต่อให้โจทก์ที่ 2 โจทก์ทั้งสองไปขอใบเหยียบย่ำจากอำเภอว่าที่ดินเป็นที่ว่างเปล่า ต่อมาจำเลยฟ้องแย้งเรียกที่ดินคืน

กฎหมายที่เกี่ยวข้อง

เนื้อหาคำพิพากษา (บางส่วน)

ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 818/2491นายอยู่ กรุดเจียม ที่ 1 นายแช หยงไทย ที่ 2โจทก์นางบุญ แตงเส็งจำเลย ป.พ.พ. ม. 133, ม. 138, ม. 456, ม. 1382 พ.ร.บ.ออกโฉนดที่ดิน (ฉบับที่ 6) พ.ศ.2479 ม. 8 ป.วิ.พ. ม. 142, ม. 178 กฎหมายลักษณะเบ็ดเสร็จ ป.ที่ดิน เรื่องโมฆะกรรมที่คู่กรณีได้กลับคืนยังฐานะเดิมนั้น กฎหมายบัญญัติไว้เฉพาะกรณีที่เป็นโมฆียะกรรมแล้วถูกบอกล้างตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์มาตรา 136 ส่วนนิติกรรมที่เป็นโมฆะมาแต่แรกนั้น หาได้บัญญัติถึงการกลับคืนฐานะเดิมไม่ เพราะเมื่อเป็นการเสียเปล่ามาแต่ต้นแล้ว ฐานะของคู่กรณีก็มิได้เคยมีการเปลี่ยนแปลงเลยที่ดินยังเป็นกรรมสิทธิ์ของเจ้าของอยู่ ผู้อื่นไปขอใบเหยียบย่ำได้มาเท่านั้น หาทำให้เกิดกรรมสิทธิ์ในที่ดินไม่ที่พิพาทเป็นที่บ้าน แม้ภายหลังรื้อเรือนลง ก็หาทำให้สภาพของที่เปลี่ยนไปไม่ซื้อขายที่ดินโดยมิได้จดทะเบียน สัญญาเป็นโมฆะ ผู้ขายฟ้องเรียกที่ดินคืนได้ถ้าผู้ซื้อไม่ได้ฟ้องแย้งขอให้ผู้ขายคืนราคาที่รับไปศาลก็ไม่พิพากษาให้ผู้ขายคืนเงินโจทก์ฟ้องว่า จำเลยได้ขายที่ดินและเรือนแก่โจทก์ที่ 1 ๆ ได้ขายที่ดินดังกล่าวแก่โจทก์ที่ 2 โดยถูกต้องและชอบด้วยกฎหมายภายหลังจำเลยได้ใช้สิทธิเก็บผลไม้ในที่ดินของโจทก์ ขอให้ขับไล่และเรียกค่าเสียหาย จำเลยให้การและฟ้องแย้งว่า จำเลยได้กู้เงินโจทก์ และมอบที่ดินและเรือนให้ยึดถือเก็บประโยชน์ต่างดอกเบี้ยต่อมาโจทก์ทั้งสองไปร้องต่ออำเภอว่า ที่ดินเป็นที่ว่างเปล่าไม่มีเจ้าของ ขอใบเหยียบย่ำ และโจทก์ที่ 1 ขายโจทก์ที่ 2 จำเลยรู้เรื่องจึงนำเงินไปชำระ โจทก์ไม่ยอมรับ จำเลยจึงใช้สิทธิครอบครอง ขอให้ยกฟ้องโจทก์และให้จำเลยเข้าสู่ฐานะเดิม ให้โจทก์คืนหรือใช้ราคาเรือนที่รื้อไปด้วยศาลชั้นต้นเห็นว่า สัญญาระหว่างโจทก์ท