ฎีกาที่ คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 846/2491

ประเด็นกฎหมาย

การเคลื่อนย้ายไม้แปรรูปโดยไม่มีใบเบิกทางกำกับเป็นความผิดตาม พ.ร.บ.ป่าไม้ 2484 มาตรา 39, 71 แต่ศาลจะริบไม้ของกลางไม่ได้เพราะโจทก์มิได้ฟ้องว่าไม้ได้มาหร

หลักกฎหมาย

การริบไม้ของกลางตามมาตรา 74 แห่ง พ.ร.บ.ป่าไม้ 2484 จะกระทำได้ต่อเมื่อไม้ดังกล่าวเป็นของที่ได้มาหรือมีไว้เนื่องจากการกระทำผิด ซึ่งโจทก์ต้องตั้งข้อหาไว้ในฟ้อง หากโจทก์มิได้กล่าวอ้างเช่นนั้น ศาลจะสั่งริบไม่ได้

คำวินิจฉัย

พิพากษายืนตามศาลอุทธรณ์ว่าจำเลยมีความผิดตาม พ.ร.บ.ป่าไม้ 2484 มาตรา 39, 71 และกฎหมายลักษณะอาญามาตรา 59 ปรับ 15 บาท แต่ไม้ของกลางไม่ริบ

ข้อเท็จจริงสำคัญ

จำเลยนำไม้สักหวงห้ามเคลื่อนที่จากตำบลในเมืองไปยังตำบลวังพิณพาทย์โดยไม่มีใบเบิกทางกำกับ โดยไม้ดังกล่าวเป็นไม้กระดานที่จำเลยเลื่อยจากไม้ตับ

กฎหมายที่เกี่ยวข้อง

เนื้อหาคำพิพากษา (บางส่วน)

ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 846/2491อัยการประจำศาลจังหวัดสวรรคโลกโจทก์นายพร้อม เบ้าทองจำเลย พ.ร.บ.ป่าไม้ พ.ศ.2484 ม. 4, ม. 39, ม. 71, ม. 74 กฎกระทรวงเกษตราธิการ ออกตามความในพระราชบัญญัติป่าไม้ พ.ศ.2484 (ฉบับที่ 4) ป.วิ.อ. ม. 158การที่จำเลยมีไม้ไว้และกระทำผิดฐานเคลื่อนย้ายโดยมิได้มีใบเบิกทางกำกับย่อมสั่งริบไม้ของกลางไม่ได้ เพราะไม่เป็นเรื่องที่จำเลยได้มาหรือมีไม้ไว้เนื่องจากการกระทำผิด ในอันที่ศาลจะสั่งริบไม้เสียได้ตามมาตรา 74 แห่งพ.ร.บ.ป่าไม้ 2484การขนลากไม้กระดานที่เลื่อยจากไม้ตับและไม่มีใบเบิกทางกำกับเป็นความผิดตาม พ.ร.บ.ป่าไม้ 2484 มาตรา 39,71การเคลื่อนย้ายไม้แปรรูปจากตำบลหนึ่งไปยังอีกตำบลหนึ่งซึ่งไม่เข้าอยู่ในข้อยกเว้นตามกฎกระทรวงเกษตรธิการ (ฉบับที่ 4) ต้องมีใบเบิกทางกำกับความว่า จำเลยได้นำไม้สักอันเป็นไม้ประเภทหวงห้ามเคลื่อนที่จากตำบลในเมือง ไปยังตำบลวังพิณพาทย์โดยไม่มีใบเบิกทางของเจ้าหน้าที่กำกับไปด้วย โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลย ศาลชั้นต้นสั่งงดสืบพยาน แล้ววินิจฉัยว่า จำเลยไม่มีความผิด แล้วยกฟ้องคืนไม้ของกลางให้จำเลยโจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ว่า จำเลยมีความผิดตามพระราชบัญญัติป่าไม้ 2484 มาตรา 39, 71 และกฎหมายลักษณะอาญามาตรา 59 คงปรับ 15 บาท ไม้ของกลางไม่ริบโจทก์ฎีกา ขอให้ริบไม้ของกลางจำเลยฎีกา ขอให้ยกฟ้องศาลฎีกาเห็นว่า โจทก์ฟ้องหาว่าจำเลยกระทำผิดฐานนำไม้สักหวงห้ามเคลื่อนที่ไปและมิได้มีใบเบิกทางกำกับ มิได้ตั้งข้อหาว่าไม้เหล่านี้เป็นของได้มาหรือมีไว้เนื่องจากการกระทำผิดใด ๆในอันที่ศาลจะสั่งริบตามพระราชบัญญัติป่าไม้ มาตรา 74 ฎีกาของโจทก์ที่ขอให้ริบไม้ของกลางจึงตกไป ข้อที่จำเลยขอให้ยกฟ้องนั้น ศาลฎีกาเห็นว่า จำเลยรับแล้วว่า ได้ขนลากไม้กระดานน