ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1808/2540พนักงานอัยการ สำนักงานอัยการสูงสุดโจทก์นางสาว กิตติยา มณีสิงห์ กับพวกจำเลย ป.อ. ม. 92, ม. 93 ป.วิ.อ. ม. 195, ม. 225 พ.ร.บ.ล้างมลทินในวโรกาสที่พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดชทรงครองสิริราชสมบัติ ครบ 50 ปี ม. 4 พ.ร.ฎ.พระราชทานอภัยโทษ พ.ศ.2539 ม. 6 (3)ระหว่างพิจารณาของศาลฎีกาได้มีพระราชกฤษฎีกาพระราชทานอภัยโทษพ.ศ.2539มาตรา6(3)ประกาศใช้บังคับมีผลให้จำเลยที่1ซึ่งได้รับพักการลงโทษเพื่อคุมประพฤติให้ได้รับพระราชทานอภัยโทษปล่อยตัวไปและต่อมามีพระราชบัญญัติล้างมลทินในวโรกาสที่พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดชทรงครองสิริราชสมบัติครบ50ปีพ.ศ.2539มาตรา4ประกาศใช้บังคับมีผลให้ล้างมลทินแก่จำเลยทั้งสองซึ่งได้พ้นโทษไปแล้วก่อนวันที่พระราชบัญญัติดังกล่าวใช้บังคับจึงเพิ่มโทษจำเลยทั้งสองตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา92,93ไม่ได้แม้จำเลยทั้งสองมิได้ฎีกาในปัญหานี้แต่ปัญหานี้เป็นปัญหาเกี่ยวด้วยความสงบเรียบร้อยศาลฎีกาแก้ไขเสียให้ถูกต้องได้โจทก์ฟ้องว่า จำเลยทั้งสองร่วมกันชิงทรัพย์ผู้เสียหาย และก่อคดีนี้ จำเลยทั้งสองซึ่งมีอายุเกินสิบเจ็ดปีแล้ว เคยต้องคำพิพากษาถึงที่สุดของศาลให้ลงโทษจำคุก โดยจำเลยที่ 1 เคยต้องคำพิพากษาถึงที่สุดของศาลจังหวัดตรังคดีอาญาหมายเลขแดงที่252/2532 ให้ลงโทษจำคุก 20 ปี ในความผิดฐานปล้นทรัพย์ ส่วนจำเลยที่ 2 เคยต้องคำพิพากษาถึงที่สุดของศาลอาญา คดีอาญาหมายเลขแดงที่ 2832/2534 ให้ลงโทษจำคุก 1 ปี ในข้อหามีเฮโรอีนไว้ในครอบครองโดยไม่ได้รับอนุญาต จำเลยทั้งสองกลับมากระทำความผิดในคดีนี้ซึ่งไม่ใช่ความผิดที่กระทำโดยประมาทหรือความผิดลหุโทษ ทั้งเป็นความผิดที่ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 93 จำแนกไว้ในอนุมาตราเดียวกับความผิดที่ศาลจังหวัดต