ฎีกาที่ คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1179/2491

ประเด็นกฎหมาย

พระราชบัญญัติควบคุมเครื่องอุปโภคบริโภคฯ กับพระราชบัญญัติสำรวจและห้ามกักกันข้าว และพระราชบัญญัติการค้าข้าว ไม่ขัดแย้งหรือทับกัน และการขนรำผ่านจังหวัดสม

หลักกฎหมาย

พระราชบัญญัติควบคุมเครื่องอุปโภคบริโภคฯ กับพระราชบัญญัติสำรวจและห้ามกักกันข้าว และพระราชบัญญัติการค้าข้าวมีวัตถุประสงค์คนละอย่าง หาได้ขัดแย้งหรือทับกันไม่ ผู้ใดฝ่าฝืนประกาศของเจ้าพนักงานซึ่งออกอาศัยอำนาจพระราชบัญญัติฉบับไหน ก็ต้องมีผิดตามพระราชบัญญัติฉบับนั้น

คำวินิจฉัย

พิพากษายืนตามศาลอุทธรณ์ที่ยกฟ้อง

ข้อเท็จจริงสำคัญ

จำเลยซื้อรำ 10 หาบจากจังหวัดราชบุรีโดยไม่ได้รับอนุญาต แล้วขนผ่านจังหวัดสมุทรสงครามเพื่อไปจังหวัดเพ็ชรบุรี ถูกจับที่ตำบลแหลมใหญ่ จังหวัดสมุทรสงคราม

กฎหมายที่เกี่ยวข้อง

เนื้อหาคำพิพากษา (บางส่วน)

ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1179/2491อัยการสมุทรสงครามโจทก์นายยู้ โลทองจำเลย พ.ร.บ.สำรวจและห้ามกักกันข้าว พ.ศ.2489 พ.ร.บ.การค้าข้าว พ.ศ.2489 พ.ร.บ.ควบคุมเครื่องอุปโภคบริโภคและของอื่น ๆ ในภาวะคับขัน พ.ศ.2488 ป.วิ.อ. ม. 192พระราชบัญญัติควบคุมเครื่องอุปโภคบริโภคและของอื่นๆ ในภาวะคับขันกับ พระราชบัญญัติสำรวจและห้ามกักกันข้าว และ พระราชบัญญัติการค้าข้าวมีวัตถุประสงค์คนละอย่าง หาได้ขัดแย้ง หรือทับกันไม่ ผู้ใดฝ่าฝืนประกาศของเจ้าพนักงานซึ่งออกอาศัยอำนาจ พระราชบัญญัติ ฉบับไหน ก็ต้องมีผิดตามพระราชบัญญัติ ฉบับนั้นจำเลยขนย้ายรำจากจังหวัดนอกเขตกักกันข้าว พาผ่านจังหวัดอันเป็นเขตกักกันข้าว ออกไปอีกจังหวัดหนึ่ง ดังนี้ ไม่มีผิดตามพระราชบัญญัติสำรวจและห้ามกักกันข้าว (อ้างฎีกาที่506-507/2491)โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยฐานขนย้ายรำ ออกนอกเขตจังหวัดสมุทรสงครามไปยังจังหวัดเพ็ชรบุรีโดยไม่ได้รับอนุญาต จำเลยให้การรับสารภาพข้อเท็จจริงฟังได้ว่าจำเลยซื้อรำรวม 10 หาบจากจังหวัดราชบุรีโดยมิได้รับอนุญาตแล้วขนผ่านจังหวัดสมุทรสงคราม เพื่อจะไปจังหวัดเพ็ชรบุรี พอถึงตำบลแหลมใหญ่ จังหวัดสมุทรสงคราม ก็ถูกจับศาลชั้นต้นเห็นว่า ข้อเท็จจริงที่ได้ความต่างกับฟ้องเพราะเป็นการขนผ่าน ไม่ใช่ขนย้ายออกจากจังหวัดสมุทรสงครามดังโจทก์ฟ้องพิพากษายกฟ้อง ศาลอุทธรณ์เห็นว่าพระราชบัญญัติสำรวจและและห้ามกักกันข้าว และพระราชบัญญัติการค้าข้าว ออกทับ พระราชบัญญัติควบคุมเครื่องอุปโภคบริโภคเสียแล้ว จำเลยจึงไม่มีผิด พิพากษายืนโจทก์ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า พระราชบัญญัติควบคุมเครื่องอุปโภคบริโภค ฯลฯ กับ พระราชบัญญัติสำรวจและห้ามกักกันข้าว และพระราชบัญญัติการค้าข้าวมีวัตถุประสงค์คนละอย่าง หาขัดแย้งหรือทับกันไม่ผู้ใดฝ่าฝ