การฝ่าฝืนระเบียบข้อบังคับเกี่ยวกับการทำงานโดยการด่าผู้บังคับบัญชาว่า "ตอแหล" เป็นความผิดกรณีร้ายแรงหรือไม่
การฝ่าฝืนระเบียบข้อบังคับเกี่ยวกับการทำงานที่จำเลยจัดไว้ในหัวข้อวินัยและความประพฤติทั่วไปของพนักงาน ซึ่งแยกต่างหากจากหัวข้อความผิดร้ายแรง แสดงว่าจำเลยไม่ได้ถือว่าการฝ่าฝืนดังกล่าวเป็นความผิดกรณีร้ายแรง และเมื่อไม่ปรากฏว่าจำเลยเคยเตือนโจทก์เป็นหนังสือมาก่อน จำเลยเลิกจ้างโจทก์จึงต้องจ่ายค่าชดเชยตามข้อ
พิพากษายืน ให้จำเลยจ่ายค่าชดเชยจำนวน 26,100 บาท แก่โจทก์
โจทก์ด่านางสาวสมปองซึ่งเป็นผู้บังคับบัญชาว่า "ตอแหล" ต่อหน้าพนักงานอื่นในสถานที่ทำงาน ขณะที่นางสาวสมปองสั่งห้ามพนักงานพูดเสียงดัง จำเลยมีระเบียบข้อบังคับเกี่ยวกับการทำงานหมวด 9 ข้อ 7 และข้อ 26 ซึ่งห้ามการใช้วาจาหยาบคายก้าวร้าวดูหมิ่นหรือกระด้างกระเดื่องต่อผู้บังคับบัญชา แต่ระเบียบดังกล่าวอยู่ในหัวข้
ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3184/2540นาง พรรณี เผ่าสาโจทก์บริษัท อินเตอร์เฟิร์น จำกัดจำเลย ประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง การคุ้มครองแรงงาน ข้อ 47 (4)โจทก์ซึ่งเป็นลูกจ้างจำเลยได้ด่าส. ซึ่งเป็นผู้บังคับบัญชาของโจทก์ว่า"ตอแหล"ต่อหน้าพนักงานอื่นในสถานที่ทำงานขณะที่ส. สั่งห้ามพนักงานพูดเสียงดังการที่โจทก์ด่าส.โดยใช้ถ้อยคำว่า"ตอแหล"ซึ่งมีความหมายว่าเป็นคนพูดเท็จอันเป็นการแสดงกิริยากระด้างกระเดื่องต่อผู้บังคับบัญชาด้วยการใช้วาจาดูหมิ่นเหยียดหยามและก้าวร้าวเป็นการฝ่าฝืนระเบียบข้อบังคับเกี่ยวกับการทำงานของจำเลยซึ่งจำเลยได้จัดไว้ในหัวข้อเรื่องวินัยและความประพฤติทั่วไปของพนักงานแยกต่างหากจากหัวข้อเรื่องความผิดร้ายแรงซึ่งได้ระบุการกระทำที่เป็นความผิดร้ายแรงไว้โดยเฉพาะซึ่งแสดงว่าจำเลยไม่ได้ถือว่าการฝ่าฝืนระเบียบข้อบังคับเกี่ยวกับการทำงานดังกล่าวเป็นความผิดกรณีร้ายแรงแต่อย่างใดดังนั้นเมื่อปรับการกระทำของโจทก์กับระเบียบข้อบังคับเกี่ยวกับการทำงานของจำเลยดังกล่าวแล้วการกระทำของโจทก์เป็นเพียงฝ่าฝืนระเบียบข้อบังคับเกี่ยวกับการทำงานของจำเลยเป็นกรณีทั่วไปหาเป็นความผิดกรณีร้ายแรงไม่เมื่อไม่ปรากฏว่าจำเลยเคยเตือนโจทก์เป็นหนังสือมาก่อนจำเลยเลิกจ้างโจทก์จึงต้องจ่ายค่าชดเชยตามข้อ46แห่งประกาศกระทรวงมหาดไทยเรื่องการคุ้มครองแรงงานโจทก์ฟ้องว่า โจทก์เป็นลูกจ้างจำเลยเมื่อวันที่7 ตุลาคม 2538 จำเลยได้เลิกจ้างโจทก์โดยโจทก์ไม่มีความผิดและโดยไม่บอกกล่าวล่วงหน้า อันเป็นการเลิกจ้างที่ไม่เป็นธรรมจำเลยจึงต้องจ่ายสินจ้างแทนการบอกกล่าวล่วงหน้าคิดเป็นเงิน3,480 บาท โจทก์ทำงานให้จำเลยติดต่อกันครบ 3 ปีแล้ว จึงมีสิทธิได้รับค่าชดเชยจากจำเลยคิดเป็นเงิน 26,100 บาท และโจทก์ได้รับความเสียหายจากการที่ขาดร