สัญญาซื้อขายรถบรรทุกน้ำอเนกประสงค์ที่หน่วยงานทางปกครองทำกับเอกชนเพื่อใช้ในการป้องกันและบรรเทาสาธารณภัย เป็นสัญญาทางปกครองหรือสัญญาทางแพ่ง
สัญญาที่คู่สัญญาฝ่ายหนึ่งเป็นหน่วยงานทางปกครองและมีวัตถุประสงค์เพื่อจัดทำบริการสาธารณะ เช่น การป้องกันและบรรเทาสาธารณภัย ถือเป็นสัญญาทางปกครองตามมาตรา 3 แห่ง พ.ร.บ.จัดตั้งศาลปกครองฯ และข้อพิพาทเกี่ยวกับสัญญาดังกล่าวอยู่ในอำนาจศาลปกครองตามมาตรา 9 วรรคหนึ่ง (4)
คดีนี้อยู่ในอำนาจพิจารณาพิพากษาของศาลปกครอง
โจทก์ซึ่งเป็นเทศบาลได้ทำสัญญาซื้อขายรถบรรทุกน้ำอเนกประสงค์กับจำเลยเพื่อใช้ในงานป้องกันและบรรเทาสาธารณภัยและช่วยเหลือผู้ประสบภัยแล้ง ซึ่งเป็นหน้าที่ของโจทก์ตาม พ.ร.บ.เทศบาล ต่อมาจำเลยไม่ดำเนินการจดทะเบียนรถ โจทก์จึงฟ้องขอให้จำเลยโอนทะเบียนและชดใช้ค่าเสียหาย
ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำวินิจฉัยที่ 13/2557สำนักงานเทศบาลตำบลดงป่าคำ โดยนายสมศักดิ์ พรมชาติโจทก์ในฐานะนายกเทศมนตรี บริษัทจินดาทรัพย์ เอ็นจิเนียริ่ง จำกัด โดยนายภูวดล จำเลยจินดาจิธาวัฒน์ กรรมการผู้จัดการ พ.ร.บ.จัดตั้งศาลปกครองและวิธีพิจารณาคดีปกครอง พ.ศ.2542 พ.ร.บ.ระเบียบบริหารราชการแผ่นดิน พ.ศ.2534 พ.ร.บ.เทศบาล พ.ศ.2496 ป.พ.พ. โจทก์ซึ่งเป็นหน่วยงานทางปกครองฟ้องจำเลยซึ่งเป็นเอกชนว่า ผิดสัญญาจะโอนทะเบียนรถยนต์ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของสัญญาซื้อขายรถบรรทุกน้ำอเนกประสงค์ ขอให้ศาลพิพากษาหรือมีคำสั่งให้จำเลยโอนทะเบียนรถบรรทุกน้ำอเนกประสงค์มาเป็นชื่อของโจทก์ และชดใช้ค่าเสียหาย ซึ่งสัญญาดังกล่าวโจทก์กล่าวอ้างว่า จะนำไปใช้ในงานป้องกันและบรรเทาสาธารณภัย และช่วยเหลือผู้ประสบภัยแล้ง อันเป็นการจัดทำบริการสาธารณะของโจทก์ ดังนั้น สัญญาซื้อขายรถบรรทุกน้ำอเนกประสงค์และสัญญาจะโอนทะเบียนรถยนต์ จึงเป็นสัญญาทางปกครองตามมาตรา ๓ แห่งพ.ร.บ.จัดตั้งศาลปกครองและวิธีพิจารณาคดีปกครอง พ.ศ. ๒๕๔๒ อันอยู่ในอำนาจพิจารณาพิพากษาของ ศาลปกครอง ตามมาตรา ๙ วรรคหนึ่ง (๔) แห่งพระราชบัญญัติเดียวกัน(สำเนา) คำวินิจฉัยชี้ขาดอำนาจหน้าที่ระหว่างศาล คณะกรรมการวินิจฉัยชี้ขาดอำนาจหน้าที่ระหว่างศาล ที่ ๑๓/๒๕๕๗ วันที่ ๑๔ มีนาคม ๒๕๕๗ เรื่อง เขตอำนาจศาลเกี่ยวกับพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลปกครองและวิธีพิจารณาคดีปกครอง พ.ศ. ๒๕๔๒ มาตรา ๙ วรรคหนึ่ง (๔) ศาลจังหวัดพิจิตร ระหว่าง ศาลปกครองพิษณุโลก การส่งเรื่องต่อคณะกรรมการ ศาลจังหวัดพิจิตรส่งเรื่องให้คณะกรรมการวินิจฉัยชี้ขาดอำนาจหน้าที่ระหว่างศาลวินิจฉัยชี้ขาดตามพระราชบัญญัติว่าด้วยการวินิจฉัยชี้ขาดอำนาจหน้าที่ระหว่างศาล พ.ศ. ๒๕๔๒ มาตรา ๑๐ วรรคหนึ่ง