คดีพิพาทเกี่ยวกับการกำหนดค่าเช่าที่ดินของการรถไฟแห่งประเทศไทยในตลาดนัดจตุจักร อยู่ในอำนาจศาลปกครองหรือศาลยุติธรรม
การดำเนินการของการรถไฟแห่งประเทศไทยเกี่ยวกับทรัพย์สินตามมาตรา 9 (2) แห่ง พ.ร.บ.การรถไฟฯ เป็นการใช้อำนาจทางปกครองและดำเนินกิจการทางปกครองในการจัดการผลประโยชน์ในทรัพย์สิน โดยใช้อำนาจตามกฎหมายสร้างนิติสัมพันธ์กับเอกชน การที่ผู้ฟ้องคดีโต้แย้งว่าการกำหนดค่าเช่าไม่ชอบด้วยกฎหมายและได้รับความเสียหาย จึงเป็น
คดีนี้อยู่ในอำนาจพิจารณาพิพากษาของศาลปกครอง
ผู้ฟ้องคดีเป็นผู้ค้าขายในตลาดนัดจตุจักร ยื่นฟ้องการรถไฟแห่งประเทศไทยและผู้เกี่ยวข้อง ต่อศาลปกครองกลาง ว่า การรถไฟฯ ออกประกาศกำหนดค่าเช่าในอัตราสูงเกินสมควรและให้สัญญาเช่ามีกำหนดเพียง 2 ปี ซึ่งไม่ชอบด้วยกฎหมาย ขอให้แก้ไขสัญญาเช่า ผู้ถูกฟ้องคดีโต้แย้งเขตอำนาจศาลว่าข้อพิพาทเป็นเรื่องสัญญาเช่าทางพาณิชย์
ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำวินิจฉัยที่ 35/2557นายร่มเกล้า เอี่ยมโพธิ์ ที่ 1 กับพวกรวม 13 คนผู้ฟ้องคดีการรถไฟแห่งประเทศไทย กับพวกรวม 3 คนผู้ถูกฟ้องคดี รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พ.ร.บ.จัดตั้งศาลปกครองและวิธีพิจารณาคดีปกครอง พ.ศ.2542 พ.ร.บ.การรถไฟแห่งประเทศไทย พ.ศ.2494 พ.ร.บ.จัดวางการรถไฟแลทางหลวง พ.ศ.2464 คดีที่เอกชนฟ้องการรถไฟแห่งประเทศไทยซึ่งเป็นหน่วยงานทางปกครอง อ้างว่า ประกาศของผู้ถูกฟ้องคดีกำหนดค่าเช่าอัตราสูงเกินสมควรไม่ชอบด้วยกฎหมาย การดำเนินการตลาดนัด โดยผู้ถูกฟ้องคดีไม่มีกฎหมายรองรับและขัดต่ออำนาจหน้าที่ การกำหนดอัตราค่าเช่าที่ดินมิได้ปฏิบัติตามระเบียบของการรถไฟฯ สัญญาเช่าที่ดินเป็นโมฆะ ขอให้แก้ไขสัญญาเช่า ผู้ถูกฟ้องคดี ให้การว่า การดำเนินการเกี่ยวกับตลาดนัดชอบด้วยกฎหมายแล้ว เห็นว่า เหตุแห่งการฟ้องคดีเกิดจากการที่ผู้ฟ้องคดีกล่าวอ้างว่า ผู้ถูกฟ้องคดีออกประกาศที่ไม่ชอบด้วยกฎหมาย การดำเนินกิจการตลาดนัดไม่มีกฎหมายรองรับและอยู่นอกเหนืออำนาจหน้าที่ของผู้ถูกฟ้องคดี การกำหนดอัตราค่าเช่าไม่เป็นไปตามระเบียบของผู้ถูกฟ้องคดีและไม่ชอบด้วยกฎหมาย ประเด็นแห่งคดีจึงเป็นการโต้แย้งกันเกี่ยวกับการใช้อำนาจตามกฎหมายในการดำเนินการบริหารจัดการตลาดนัดของผู้ถูกฟ้องคดีในการจัดให้เช่าที่ดินรถไฟตามกฎหมาย อันเป็นกรณีที่คู่ความโต้แย้งกันว่าการใช้อำนาจตามกฎหมายในการดำเนินการดังกล่าวเป็นไปโดยชอบด้วยกฎหมายหรือไม่ จึงเป็นคดีพิพาทเกี่ยวกับการที่หน่วยงานทางปกครองหรือเจ้าหน้าที่ของรัฐกระทำการโดยไม่ชอบด้วยกฎหมายตามมาตรา ๙ วรรคหนึ่ง (๑) แห่งพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลปกครองและวิธีพิจารณาคดีปกครอง พ.ศ. ๒๕๔๒ อันอยู่ในอำนาจพิจารณาพิพากษาของศาลปกครอง(สำเนา) คำวินิจฉัยชี้ขาดอำนาจหน้าที่ระหว่างศาล คณ