ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 4097/2558บริษัทไทยจิวเวลรี่ แมนูแฟคเจอร์เรอร์ จำกัดโจทก์นายวิชัย อัศรัสกร กับพวกจำเลยการที่โจทก์อ้างในคำฟ้องว่า จำเลยที่ 1 ถึงที่ 5 ลงมติออกเสียงในที่ประชุมลำพัง ซึ่งไม่ถูกต้องตรงตามกับความจริง เท่ากับโจทก์โต้แย้งว่ามติของที่ประชุมไม่ชอบ โจทก์ในฐานะสมาชิกของสมาคมย่อมมีสิทธิร้องขอให้ศาลสั่งเพิกถอนมติของที่ประชุมใหญ่ในคราวนั้นได้ ภายในหนึ่งเดือนนับแต่วันที่ที่ประชุมใหญ่ลงมติ ตาม ป.พ.พ. มาตรา 100 เมื่อโจทก์ยื่นคำร้องขอต่อศาลให้มีคำสั่งเพิกถอนมติที่ประชุมดังกล่าวเกินหนึ่งเดือน มติที่ประชุมใหญ่จึงมีผลใช้บังคับหาเสียไปไม่ และการที่จำเลยทั้งห้าร่วมประชุมและลงมติในการประชุมดังกล่าวจึงมิได้เป็นการกระทำละเมิดต่อโจทก์โจทก์ฟ้องขอให้บังคับจำเลยทั้งหกร่วมกันใช้เงินจำนวน 160,819,497.59 บาท แก่สมาคมผู้ค้าอัญมณีไทยและเครื่องประดับ พร้อมด้วยดอกเบี้ยอัตราร้อยละ 7.5 ต่อปี นับถัดจากวันฟ้องไปจนกว่าจะชำระเสร็จ จำเลยทั้งหกให้การขอให้ยกฟ้อง ศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้อง ค่าฤชาธรรมเนียมให้เป็นพับ โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน ค่าฤชาธรรมเนียมในชั้นอุทธรณ์ให้เป็นพับ โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า คดีมีปัญหาต้องวินิจฉัยตามฎีกาโจทก์ในเบื้องต้นว่าโจทก์มีอำนาจฟ้องหรือไม่ เห็นว่าการที่โจทก์อ้างในคำฟ้องว่า จำเลยที่ 1 ถึงที่ 5 ลงมติออกเสียงในที่ประชุมลำพังจึงไม่ถูกต้องตรงกับความจริง เพราะในวันดังกล่าวยังมีกรรมการคนอื่นเข้าประชุมและบางคนไม่เข้าประชุมแต่ก็ได้มอบอำนาจให้ผู้อื่นเข้าประชุมแทน ข้ออ้างดังกล่าวจึงเท่ากับว่าโจทก์โต้แย้งว่ามติของที่ประชุมในวันดังกล่าวที่ให้โอนเงินตามฟ้องให้จำเลยที่ 6 ไม่ชอบ โจทก์ในฐานะสมาชิกของสมาคมย่อมมีสิทธิร้องขอให้ศาลสั่งเพิกถอน