การที่ลูกจ้างไม่มาทำงานในวันที่นายจ้างกำหนดให้เป็นวันหยุดตามประเพณี แต่ต่อมาขออนุญาตให้ทำงานและเปลี่ยนแปลงวันหยุด ทำให้เกิดความสับสน ถือเป็นการละทิ้งห
การที่นายจ้างขออนุญาตให้ลูกจ้างทำงานในวันหยุดตามประเพณี และประกาศเปลี่ยนแปลงวันหยุด โดยมีสหภาพแรงงานคัดค้าน ทำให้เกิดความสับสนแก่ลูกจ้างว่าวันดังกล่าวเป็นวันหยุดหรือไม่ จึงไม่พอถือว่าลูกจ้างละทิ้งหน้าที่โดยไม่มีเหตุอันสมควรตามประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง การคุ้มครองแรงงาน ข้อ 47(4)
ศาลฎีกาพิพากษายืนตามศาลแรงงานกลาง ให้จำเลยจ่ายค่าชดเชยจำนวน 24,740 บาท พร้อมดอกเบี้ยแก่โจทก์
นายจ้างกำหนดวันหยุดตามประเพณีแล้วขออนุญาตให้ลูกจ้างทำงานในวันนั้น และประกาศเปลี่ยนแปลงวันหยุดเป็นวันอื่น โดยมีสหภาพแรงงานคัดค้าน และมีลูกจ้างจำนวนมากไม่มาทำงานในวันดังเดิม
ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 734/2537นางสาว ม้วน จันทร์ เปล่งโจทก์บริษัท บดินทร์ฟุตแวร์ คอร์ปอเรชั่น จำกัดจำเลย ประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง การคุ้มครองแรงงาน ข้อ 47(4) เดิมจำเลยกำหนดให้วันที่ 4 และ 5 มิถุนายน 2536 เป็นวันหยุดตามประเพณี แต่จำเลยมีความจำเป็นต้องให้ลูกจ้างมาทำงานในวันดังกล่าวจึงได้ขออนุญาตต่อแรงงานจังหวัด แรงงานจังหวัดอนุญาต แสดงว่าจำเลยยังถือว่าวันที่ 4 และ 5 มิถุนายน 2536 เป็นวันหยุดตามประเพณีของจำเลยอยู่ แต่ในขณะเดียวกันจำเลยก็มีประกาศเปลี่ยนแปลงวันหยุดประเพณีดังกล่าวเป็นวันที่ 2 และ 6กรกฎาคม 2536 แทน และสหภาพแรงงานที่โจทก์เป็นสมาชิกได้มีหนังสือคัดค้านการที่จำเลยประกาศเปลี่ยนแปลงวันหยุดดังกล่าวด้วยเหตุการณ์ดังกล่าวน่าจะสร้างความสับสนแก่ลูกจ้างของจำเลยรวมทั้งโจทก์ด้วยว่า วันที่ 4 และ 5 มิถุนายน 2536 เป็นวันหยุดตามประเพณีหรือไม่และจะต้องมาทำงานในวันนั้นหรือไม่ ดังจะเห็นได้จากบัญชีรายชื่อลูกจ้างที่ไม่มาทำงานในวันดังกล่าวมีจำนวนถึง169 คน กรณีจึงไม่พอที่จะถือว่า โจทก์ละทิ้งหน้าที่ในวันที่ 4และ 5 มิถุนายน 2536 โดยไม่มีเหตุอันสมควร การกระทำของโจทก์ไม่เข้าข้อยกเว้นที่นายจ้างไม่ต้องจ่ายค่าชดเชยแก่ลูกจ้างตามประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่องการคุ้มครองแรงงาน ข้อ 47(4)โจทก์ฟ้องและแก้ไขคำฟ้องว่า เมื่อวันที่ 7 พฤศจิกายน 2532จำเลยได้จ้างโจทก์เข้าทำงานเป็นลูกจ้าง ตำแหน่งพนักงานทั่วไปได้รับค่าจ้างอัตราสุดท้ายวันละ 143 บาท กำหนดจ่ายค่าจ้างทุกวันที่ 15 และวันที่ 30 ของเดือน ต่อมาวันที่ 16 มิถุนายน 2536จำเลยเลิกจ้างโจทก์โดยไม่บอกกล่าวล่วงหน้าและไม่จ่ายค่าชดเชยโจทก์มีสิทธิได้รับค่าชดเชยเป็นเงิน 24,740 บาท และสินจ้างแทนการบอกกล่าวล่วงหน้า 30 วัน เป็นเงิน