ฎีกาที่ คำวินิจฉัยที่ 81/2559

ประเด็นกฎหมาย

ข้อพิพาทเกี่ยวกับสัญญาจ้างพนักงานของจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยเป็นสัญญาทางปกครองหรือสัญญาจ้างแรงงาน และอยู่ในอำนาจศาลปกครองหรือศาลแรงงาน

หลักกฎหมาย

สัญญาที่คู่สัญญาฝ่ายหนึ่งเป็นหน่วยงานทางปกครองและมีวัตถุประสงค์ให้คู่สัญญาอีกฝ่ายเข้าร่วมจัดทำบริการสาธารณะ เป็นสัญญาทางปกครอง ข้อพิพาทเกี่ยวกับสัญญาทางปกครองอยู่ในอำนาจศาลปกครอง

คำวินิจฉัย

คดีนี้อยู่ในอำนาจพิจารณาพิพากษาของศาลปกครอง

ข้อเท็จจริงสำคัญ

โจทก์ฟ้องจำเลย (จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย) ต่อศาลแรงงานกลางว่า จำเลยเลิกจ้างโจทก์โดยไม่เป็นธรรม ขอให้ชำระค่าเสียหาย 756,000 บาทพร้อมดอกเบี้ย จำเลยเป็นหน่วยงานในกำกับของรัฐ มีวัตถุประสงค์ให้บริการสาธารณะด้านการศึกษา สัญญาจ้างโจทก์เป็นพนักงานธุรการทั่วไปมีลักษณะให้โจทก์เข้าร่วมดำเนินการจัดทำบริการสาธารณะ

กฎหมายที่เกี่ยวข้อง

เนื้อหาคำพิพากษา (บางส่วน)

ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำวินิจฉัยที่ 81/2559นางสาววรินทิพย์ วิเศษโพธิ์ศรีโจทก์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยจำเลย พ.ร.บ.จัดตั้งศาลปกครองและวิธีพิจารณาคดีปกครอง พ.ศ.2542 พ.ร.บ.จัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงาน พ.ศ.2522 ป.พ.พ. พ.ร.บ.ระเบียบบริหารราชการแผ่นดิน พ.ศ.2534 พ.ร.บ.ระเบียบบริหารราชการกระทรวงศึกษาธิการ พ.ศ.2546 พ.ร.บ.จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย พ.ศ.๒๕๕๑ สัญญาที่มหาวิทยาลัยในกำกับของรัฐ จำเลย ว่าจ้างโจทก์ให้ปฏิบัติหน้าที่เป็นพนักงานธุรการทั่วไป เป็นสัญญาที่มีคู่สัญญาฝ่ายหนึ่งเป็นหน่วยงานทางปกครองและมีวัตถุประสงค์เป็นการให้โจทก์เข้าร่วมจัดทำบริการสาธารณะด้านการศึกษาในระดับอุดมศึกษาตามอำนาจหน้าที่ของจำเลย ความสัมพันธ์ระหว่างโจทก์และจำเลยจึงเป็นความสัมพันธ์ตามกฎหมายมหาชนเพื่อให้บริการสาธารณะบรรลุผล ไม่ใช่ความสัมพันธ์ระหว่างนายจ้างกับลูกจ้างตามกฎหมายเอกชน สัญญาดังกล่าวจึงเป็นสัญญาทางปกครอง ข้อพิพาทในคดีนี้จึงเป็นคดีพิพาทเกี่ยวกับสัญญาทางปกครอง ซึ่งอยู่ในอำนาจพิจารณาพิพากษาของศาลปกครอง(สำเนา) คำวินิจฉัยชี้ขาดอำนาจหน้าที่ระหว่างศาล คณะกรรมการวินิจฉัยชี้ขาดอำนาจหน้าที่ระหว่างศาล ที่ ๘๑/๒๕๕๙ วันที่ ๒๖ ตุลาคม ๒๕๕๙ เรื่อง เขตอำนาจศาลเกี่ยวกับพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลปกครองและวิธีพิจารณาคดีปกครอง พ.ศ. ๒๕๔๒ มาตรา ๙ วรรคหนึ่ง (๔) ศาลแรงงานกลาง ระหว่าง ศาลปกครองกลาง การส่งเรื่องต่อคณะกรรมการ ศาลแรงงานกลางโดยสำนักงานศาลยุติธรรมส่งเรื่องให้คณะกรรมการวินิจฉัยชี้ขาดอำนาจหน้าที่ระหว่างศาลวินิจฉัยชี้ขาดตามพระราชบัญญัติว่าด้วยการวินิจฉัยชี้ขาดอำนาจหน้าที่ระหว่างศาล พ.ศ. ๒๕๔๒ มาตรา ๑๐ วรรคหนึ่ง (๓) ซึ่งเป็นกรณีคู่ความฝ่ายที่ถูกฟ้องโต