คดีพิพาทเกี่ยวกับสิทธิในที่ดินที่เกิดจากการรังวัดออกหนังสือสำคัญสำหรับที่หลวง อยู่ในอำนาจศาลปกครองหรือศาลยุติธรรม
การดำเนินการขอให้ออกหนังสือสำคัญสำหรับที่หลวงเป็นการปฏิบัติหน้าที่ในการดูแลคุ้มครองที่สาธารณะ ไม่ใช่การใช้อำนาจตามกฎหมาย และการรังวัดเป็นเพียงขั้นตอนหนึ่งในกระบวนการ ยังไม่มีคำสั่งทางปกครอง จึงไม่ใช่คดีพิพาทตามมาตรา 9 วรรคหนึ่ง (1) และ (3) แห่ง พ.ร.บ.จัดตั้งศาลปกครองฯ แต่เมื่อคู่กรณีต่างอ้างสิทธิในท
คดีนี้ไม่อยู่ในอำนาจพิจารณาพิพากษาของศาลปกครอง แต่เป็นคดีพิพาทเกี่ยวกับสิทธิในที่ดินซึ่งอยู่ในอำนาจของศาลยุติธรรม
ผู้ฟ้องคดีเป็นเอกชนฟ้องเจ้าพนักงานที่ดินและหน่วยงานปกครองว่าได้รับความเดือดร้อนเสียหายจากการรังวัดออกหนังสือสำคัญสำหรับที่หลวงแปลงโคกหนองสะแกนอก ซึ่งรุกล้ำที่ดินของตน ขอให้ศาลมีคำพิพากษาว่าที่ดินพิพาทมิใช่ที่สาธารณประโยชน์และให้ตนมีสิทธิครอบครอง ให้ยกเลิกการรังวัดและออกโฉนดที่ดินให้ตน
ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำวินิจฉัยที่ 152/2561ศาลปกครองนครราชสีมาศาลผู้ส่งความเห็นศาลจังหวัดสีคิ้วศาลผู้รับความเห็นนายสุพิน แสนพลกรังผู้ฟ้องคดีเจ้าพนักงานที่ดินจังหวัดนครราชสีมา ที่ 1 กับพวกรวม 3ผู้ถูกฟ้องคดี พ.ร.บ.จัดตั้งศาลปกครองและวิธีพิจารณาคดีปกครอง พ.ศ.2542 พ.ร.บ.วิธีปฏิบัติราชการทางปกครอง พ.ศ.2539 ป.พ.พ. ป.ที่ดิน คดีที่ผู้ฟ้องคดีเป็นเอกชนยื่นฟ้องเจ้าพนักงานที่ดินจังหวัดนครราชสีมา สาขาด่านขุนทด ที่ ๑ นายอำเภอด่านขุนทด ที่ ๒ ซึ่งเป็นเจ้าหน้าที่ของรัฐและองค์การบริหารส่วนตำบลสระจรเข้ ที่ ๓ ผู้ถูกฟ้องคดี ซึ่งเป็นหน่วยงานทางปกครองว่า ผู้ฟ้องคดีทุกรายได้รับความเดือดร้อนเสียหายจากการ ขอให้รังวัดออกหนังสือสำคัญสำหรับที่หลวงแปลงโคกหนองสะแกนอก เนื่องจากมีการนำชี้แนวเขตรุกล้ำทับที่ดินของผู้ฟ้องคดีทุกราย ขอให้ศาลมีคำพิพากษาหรือคำสั่งว่าที่ดินพิพาทมิใช่ที่ดินสาธารณประโยชน์สำหรับพลเมืองใช้ร่วมกันและให้ผู้ฟ้องคดีทุกรายมีสิทธิครอบครองที่ดินพิพาท ให้ผู้ถูกฟ้องคดีทั้งสามยกเลิกการรังวัดออกหนังสือสำคัญสำหรับที่หลวงแปลง "โคกหนองสะแกนอก" และให้ผู้ถูกฟ้องคดีที่ ๑ ออกเอกสารสิทธิหรือโฉนดที่ดินให้แก่ผู้ฟ้องคดีทุกราย ส่วนผู้ถูกฟ้องคดีที่ ๑ และที่ ๒ ให้การว่า ที่ดินพิพาทเป็นส่วนหนึ่งของที่ดินสาธารณประโยชน์ การรังวัดออกหนังสือสำคัญสำหรับที่หลวงดังกล่าวเป็นไปตามระเบียบและขั้นตอนที่กฎหมายกำหนด ขอให้ยกฟ้อง เห็นว่า เมื่อการดำเนินการของผู้ถูกฟ้องคดีที่ ๒ และ ที่ ๓ ที่ขอให้มีการออกหนังสือสำคัญสำหรับที่หลวงไม่ใช่การใช้อำนาจตามกฎหมายแต่เป็นเพียงการปฏิบัติหน้าที่ในการดูแลคุ้มครองที่สาธารณะ และการรังวัดเพื่อออกหนังสือสำคัญสำหรับที่หลวงเป็นเพียงขั้นตอนหนึ่งในกระบวนการออกหนังสือสำคัญสำหรับที่หลวงยั