การจัดเวลาพักหลายช่วงซึ่งบางช่วงน้อยกว่า 20 นาที แต่รวมแล้วเกิน 1 ชั่วโมง ถือเป็นการจัดเวลาพักที่ชอบด้วยกฎหมายหรือไม่ และลูกจ้างมีสิทธิได้รับค่าจ้างใน
แม้การพักแต่ละช่วงจะน้อยกว่า 20 นาที ไม่ชอบด้วยประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง การคุ้มครองแรงงาน ข้อ 6 วรรคสอง แต่เมื่อรวมเวลาพักทุกช่วงแล้วไม่น้อยกว่าวันละ 1 ชั่วโมง ก็ถือว่าจัดเวลาพักครบตามข้อ 6 วรรคแรก และไม่มีบทบัญญัติให้ลูกจ้างเรียกค่าจ้างเพราะเหตุกำหนดเวลาพักไม่ถูกต้องดังกล่าว
จำเลยไม่ต้องจ่ายค่าจ้างระหว่างพักงาน 15 นาทีแก่โจทก์ พิพากษาแก้ให้ยกฟ้องโจทก์
จำเลยจัดเวลาพักให้ลูกจ้าง 3 ช่วง คือ 10.00-10.10 น., 12.15-13.00 น. และ 15.00-15.10 น. ซึ่งสองช่วงแรกและช่วงสุดท้ายพักเพียง 10 นาที (น้อยกว่า 20 นาที) แต่รวมแล้วได้ 1 ชั่วโมง 5 นาที
ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1652/2537นาย พรชัย สิง หาโจทก์บริษัท เอ.พี.เนชั่นแนลอีเล็คทริค จำกัดจำเลย ประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง การคุ้มครองแรงงาน ข้อ 6 จำเลยจัดเวลาพักให้แก่ลูกจ้างเป็น 3 ช่วง คือ 10-10.10 นาฬิกา12.15-13 นาฬิกา และ 15-15.10 นาฬิกา แม้เวลาพักช่วง 10-10.10นาฬิกา และ 15-15.10 นาฬิกา จะเป็นการพักน้อยกว่าครั้งละ 20 นาทีไม่ชอบด้วยประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง การคุ้มครองแรงงานข้อ 6 วรรคสอง แต่เวลาที่กำหนดไว้ทั้งสองช่วงดังกล่าว จำเลยกำหนดให้ลูกจ้างได้หยุดพักและอยู่ในระหว่างเวลาทำงาน จึงต้องนับเป็นเวลาพักด้วย เมื่อรวมแล้วเป็นเวลาพักวันละ 1 ชั่วโมง 5 นาที ซึ่งเป็นระยะเวลาไม่น้อยกว่าที่กำหนดไว้ในประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่องการคุ้มครองแรงงาน ข้อ 6 วรรคแรก กรณีจึงไม่อาจถือได้ว่าโจทก์มีเวลาพักเพียงวันละ 45 นาที ทั้งการที่จำเลยกำหนดเวลาพักไม่ถูกต้องก็หาได้มีบทบัญญัติใดกำหนดให้โจทก์เรียกค่าจ้างเพราะเหตุดังกล่าวได้ กรณีมิใช่การกำหนดเวลาพักน้อยกว่าวันละ 1ชั่วโมง อันจะถือว่าจำเลยให้โจทก์ทำงานเกินกว่าเวลาทำงานปกติในแต่ละวันโจทก์ทั้งหนึ่งร้อยหกสิบสามสำนวนฟ้องเป็นทำนองเดียวกันว่าโจทก์ทั้งหนึ่งร้อยหกสิบสามเป็นลูกจ้างของจำเลย วันเข้าทำงานและค่าจ้างอัตราสุดท้ายปรากฏตามฟ้อง กำหนดจ่ายค่าจ้างทุกวันที่ 15 และวันที่ 30 ของเดือน วันอาทิตย์เป็นวันหยุดประจำสัปดาห์ จำเลยให้โจทก์ทั้งหนึ่งร้อยหกสิบสามเข้าทำงานเป็นกะหมุนเวียนกันไป พนักงานที่ทำงานภายในเวลา 8 ชั่วโมง จำเลยให้พักเพียงวันละ 45 นาที ซึ่งตามกฎหมายคุ้มครองแรงงานจะต้องให้โจทก์พักอย่างน้อยวันละ 1 ชั่วโมงจึงขาดไปวันละ 15 นาที การกระทำของจำเลยจึงไม่ชอบด้วยกฎหมายตั้งแต่วันที่ 19 กรกฎาคม 2534 ถึงวันที่ 19 กรกฎาค